راک باز ها

سه شنبه 30 مهر 1398

ثبت شرکت در هند

نویسنده: nazanin nazanin   





اگر شما هم به دنبال ثبت شرکت و یا راه اندازی کسب و کار خود در کشور هندوستان می باشید پیشنهاد می کنیم این مقاله را از دست نداده و تا آخر مطالعه کنید.

هند از نظر جمعیت دومین کشور دنیا است و از نظر اقتصادی یکی از کشورهای پویا و در حال ظهور در اقتصاد جهانی است که علی رغم بی توجهی که از سمت سرمایه گذاران ایرانی برای سرمایه گذاری در این کشور می شود این کشور به عنوان یکی از مقاصد سرمایه گذاری بسیاری از سرمایه داران و شرکت های بزرگ دنیا شناخته شده است.

بصورت کلی می توان گفت نرخ رشد اقتصادی نشان دهنده شرایط بازار و رشد و توسعه یک کشور است که هند از این نظر به عنوان یکی از کشورهایی شناخته شده که سرعت رشد اقتصادی در این کشور بسیار زیاد تخمین زده شده است.

هند بازاری در حال ظهور با گستردگی و فرصت های زیاد برای سرمایه گذاران خارجی است. دولت این کشور سیاست هایی دوستانه و کار آفرینانه را در دستور کار خود قرار داده که باعث شده رشد کسب و کار و سرمایه گذاری توسط افراد و شرکت های خارجی در این کشور بسیار ساده تر شده باشد.

به منظور راه اندازی هرگونه کسب و کار و یا ثبت هر نوع شرکتی در هند نیاز به یک طرح تجاری دارید. این طرح تجاری به عنوان سند کسب و کار شما شناخته می شود و عامل مهمی در تصمیم گیری این کشور برای فعالیت شما در هند می باشد. در این سند باید دیدگاه، چشم انداز، ماموریت، استراتژی و برنامه های خود را کامل تشریح نمایید. ضمن اینکه باید در طرح تجاری شما میزان سرمایه مورد نیاز، میزان ماشین الات و تجهیزات مورد نیاز، تعداد نیروی کار مورد نیاز و میزان درآمد زایی میانگین شرکت نیز قید شده باشد.

تمامی طرح های تجاری که برای کشور هند تهیه می شود باید شامل موارد زیر باشد:

    صفحه یا جلد
    فهرست مطالب
    خلاصه برنامه های اجرایی
    توسعه و تولید
    تامین منابع
    قالب شرکت و نوع فعالیت
    برنامه ها و اهداف شرکت
    خلاصه ای از عملیات شرکت

ضمن اینکه افرادی که می خواهند کسب و کار خود را در این کشور راه اندازی نمایند بصورت حقوقی می توانند یکی از شخصیت های حقوقی و یا قالب های شرکتی زیر را انتخاب نمایند.

انواع قالب شرکت در هند

    شرکت با مسئولیت محدود
    شرکت سهامی عام
    شرکت با مسئولیت نا محدود
    شرکت با مالکیت یگانه
    شرکت مشارکتی با خانواده های هندو
    شرکت مشارکتی
    شرکت تعاونی
    شرکت مشارکتی مسئولیت محدود (LLP )
    دفتر نمایندگی
    دفتر شعبه
    دفتر پروژه
    شرکت فرعی

هر یک از این شرکت ها نیازمند رعایت برخی از اصول و قوانینی می باشند. بصورت کلی شرکت هایی که در هند می توانند فعالیت کنند و در بالا توضیح داده شد هر کدام بسته به نوع موضوع شرکت و یا نوع فعالیت شرکت، تعداد شرکا، خارجی بودن و یا داخلی بودن شرکاف میزان سرمایه و ... طبقه بندی می شوند که همین طبقه بندی ساختار و نوع شرکت را مشخص می کند.

در زیر هر یک از شرکت های فوق بصورت خلاصه تشریح می شوند.

    شرکت با مسئولیت محدود

شرکت با مسئولیت محدود به شرکتی در هند اطلاق می شود که دارای ویژگی های زیر باشد:

    حق سهامداران را برای انتقال سهام خود محدود می کند
    دارای حداقل 2 و حداکثر 50 شریک می باشند.
    حق فروش سهام به مردم را در قالب دعوتنامه و یا واگذاری سهام ندارد
    حداقل سرمایه تعریف شده در قانون هند برای این شرکت ها 100000 روپیه است و ممکن است هر بار نیز تغییر بکند. در خصوص میزان حداکثر سرمایه صحبتی در قانون نشده است.

    شرکت سهامی عام

شرکت سهامی عام شرکت هایی هستند که متناسب با قوانین زیر شکل بگیرند:

    در این شرکت ها سهامداران می توانند سهام خود را بدون توافق به غیر واگذار نمایند
    دارای حداقل 7 عضو هستند و محدودیتی در تعداد سهامدار بیشتر تا هر اندازه ندارند
    برای واگذاری سهام باید پذیره نویسی و یا فروش سهام انجام شود و باید از همه مردم بصورت عمومی دعوت به عمل بیاید.
    میزان مبلغ سرمایه این شرکت ها حداقل 500000 روپیه است و حداکثر آن تعریف نشده و ممکن است زمان به زمان متفاوت باشد

    شرکت با مسئولیت نا محدود

شرکت با مسئولیت نا محدود در هند نوعی سازمان تجاری است که همانگونه که از نامش می توان استنباط کرد تمامی اعضا و یا شرکا شرکت دارای مسئولیت نا محدود در شرکت هستند و در قبال همه تعهدات شرکت پاسخگو می باشند. در این نوع شرکت ها دارایی های شرکا می تواند به عنوان بدهی های شرکت مورد استفاده قرار بگیرد. ضمن اینکه این نوع شرکت ها در هر زمان می توانند به شرکت با مسئولیت محدود تحت قانون 32 شرکت های هند تغییر پیدا کنند.

    شرکت مالکیت یگانه

شرکت با مالکیت یگانه نوعی نهاد تجاری است که در آن یک فرد تمام سازمان و یا بیزینس را مدیریت می کند و مسئولیت آن را عهده دار است. این فرد تنها صاحب و سهامدار و یا شریک شرکت است و تمامی سود و زیان شرکت با خود او است. هیچ کسب و کار و جداگانه ای تحت هیچ قانونی که مربوط به مالکیت فردی باشد در هند وجود ندارد.

    شرکت مشارکتی با خانواده های هندو

شرکت مشارکتی با خانواده های هندو نوعی شرکت تجاری است که در آن اعضا یک خانواده هندی تنها می توانند مشارکت داشته باشند و یک تجارت خانوادگی را مدیریت کنند. این شرکت ها کاملا هندی هستند و فقط افراد هندی و دارای تابعیت هندی می توانند آنها را به ثبت برسانند.

    شرکت مشارکتی

شرکت مشارکتی نوعی شرکت تجاری است که بین چند فرد شکل می گیرد و این افراد با هم توافق می کنند که از سود کسب و کاری که انجام می دهند و هر یک از آنها و یا همه آنها به دست می آورند بصورت مساوی بهره مند شوند و یکسان بین آنها تقسیم شود. در وقاع ین نوع کسب و کار و یا شرکت که زیر نظر قانون مشارکت هند مصوب سال 1932 اداره می شود ممکن است بین چندین فرد با تخصص های مختلف شکل بگیرد.

    شرکت تعاونی

شرکت های تعاونی نوعی ساختار سازمانی داوطلبانه هستند که در آن اعضا برای ارتقا منافع اعضا خود با یکدیگر همکاری می کنند.  این شرکت ها کاملا در راستای مصالح افراد شرکت و یا یک گروه افراد شکل می گیرند و به هیچ عنوان محدودتی در ورود و یا خروج افراد یا اعضا در آنها وجود ندارد. این نوع شرکت ها تحت قانون انجمن های تعاونی مصوب 1912 هند اداره می شوند.

    شرکت مشارکتی مسئولیت محدود ( LLP)

LLP یا شرکت مشارکتی مسئولیت محدود نوعی شرکت تجاری هستند که حداقل یک فرد در این شرکت ها مسئولیت نا محدود دارد. در این شرکت ها ممکن است سایر اعضا مسئولیت محدود داشته باشند ولی حداقل یک فرد باید مسئولیت کل شرکت را عهده دار شود و مسئولیت سایر اعضا به اندازه میزان شراکت و یا سهام آنها خواهد بود.

بر خلاف شرکت های مشارکت عمومی در این نوع شرکت ها با مرگ و یا عدم پرداخت دیون یا بدهی ها شرکت به پایان نمی رسد و منحل نمی شود. این نوع شرکت ها زیر نظر قانون شرکت های مشارکت محدود مصوب سال 2008 مدیریت می شوند.

    دفتر نمایندگی

دفاتر نمایندگی در هند به نوعی به عنوان نمایندگی شرکت اصلی یا مادر به منظور شناخت محیط کسب و کار هند و یا سرمایه گذاری در این کشور تاسیس می شوند. این نوع دفاتر حق هیچگونه فعالیت تجاری، صنعتی  و یا کسب و کاری را ندارند و تنها نقش این دفاتر نمایندگی محدود به جمع آوری اطلاعات و ارتقا صادرات و واردات به هند می باشد. این نوع شرکت ها باید درامد خود را از طریق درآمد شرکت اصلی یا مادر  تامین کنند.

    دفتر شعبه

شرکت های خارجی که دارای فعالیت تولیدی و تجاری و یا خدماتی هستند می توانند در هند اقدام به ثبت یک دفتر شعبه بکنند تا این دفاتر در هند بتوانند اهداف مختلف شرکت اعم از ارائه خدمات حرفه ای، مشاوره ای، صادراتی و یا وارداتی و غیره را بصورت ساده تر انجام دهند.  این دفاتر نیز نمی توانند هیچ اقدام تولید  منحصر به فردی داشته باشند و یا فعالیت های تولیدی شرکت را در هند انجام دهند. این شعبات زیر نظر قانونی در هند فعالیت می کنند که اجازه ایجاد دفاتر شعبه در هند را می دهد.

    دفتر پروژه

شرکت های مختلف خارجی می توانند دفاتر پروژه موقتی در هند به منظور انجام برنامه ریزی ها و فعالیت های مربوط به آن پروژه به ثبت برسانند.

    شرکت فرعی

شرکت هایی که 100 درصد مالکیت خارجی دارند و تمامی سرمایه گذاری در آنها بدون ورود شرکا هندی انجام شده می توانند در هند اقدام به تاسیس شرکت های فرعی یا شرکت تابعه بکنند.  شرکت های تابعه یا فرعی خارجی در هند می توانند به یکی از حالت های زیر ثبت شوند:

    شرکت با مسئولیت محدود
    شرکت سهامی عام
    شرکت با مسئولیت نامحدود
    شرکت با مالکیت یگانه

فرآیند ثبت شرکت در هند

افرادی که خواهان ثبت شرکت در هند هستند باید ابتدا یک شماره سرمایه گذاری شخصی یا همان شماره حساب اولیه (Primary Account Number ) معروف به پنکارت (pancard ) را دریافت نمایند.

سپس باید یکی از قالب های فوق را به عنوان قالب شرکت انتخاب نمایید. لازم به توضیح است که شرکت های با مسئولیت محدود در بین سرمایه گذاران خارجی محبوبیت بیشتری در هند دارند.  میزان سرمایه مورد نظر خود را باید مشخص نمایید که برای شرکتی مانند شرکت با مسئولیت محدود حدود 2000 روپیه نیاز خواهید داشت.

سپس نام شرکت را انتخاب می کنید. در هند حداکثر سه نام باید برای شرکت در نظر گرفته شود که تابع قوانین نامگذاری این کشور مانند مختصر بودن، ساده بودن، متناسب با فعالیت شرکت بودن و تلفظ راحت می باشد.

بعد باید پرونده تفاهم نامه انجمن شرکت را آماده نمایید و درخواست ثبت شرکت را با تهیه مستندات لازم به اداره ثبت شرکت های هندوستان ارائه نمایید که در هر استان یک شعبه دارد. در نظر داشته باشید که قبل از ارائه مدارک به این اداره باید کد مالیاتی و کد بیمه شرکت را هم دریافت کرده باشید و در صورت نیاز داشتن به مجوز خاص باید ابتدا مجوز آن شرکت یا سازمان هندی را دریافت نمایید.

حداقل 20 روز کاری و حداکثر 60 روز زمان بسته به قالب و زمان ثبت شرکت فرآیند ثبت شرکت در هند به طول خواهد انجامید.

نکته دیگر که باید به آن توجه داشته باشید این است که برای ثبت شرکت در هند نیاز به شماره حساب بانکی مربوط به بانک های هند را دارید و میزان خواب سرمایه شرکت را بانک تعیین می کند که در هر حساب باید چه میزان پول باقی بماند.

نکات مهم در ثبت شرکت در هندوستان

    میزان مالیت بر ارزش افزوده در هندوستان متناسب با نوع کالا و خدمات شرکت ها تعیین می شود که تقریبا 7.5 درصد تخمین زده می شود.
    شرکت های بازرگانی برای واردات و صادرات نیاز به اخذ کارت بازرگانی با کد کارت بازرگانی دارند.
    این کشور با بسیاری از کشورهای دنیا تبادلات تجاری و روابط دوستانه ای دارد و به راحتی امکان تبادل کالا در این کشور با بسیاری از کشورهای دنیا می باشد

مدارک لازم برای ثبت شرکت در هند

    فرم تکمیل شده درخواست ثبت شرکت در هند
    لیست سهامداران و یا شرکا به هماره میزان سهام و شراکت آنها
    کد اقتصادی
    مجوز فعالیت در هندوستان
    آدرس محل شرکت
    کارت بازرگانی
    افتتاح حساب در بانک های هند
    فیش پرداخت هزینه های ثبت شرکت
    مشخصات مدیران و خانواده آنها

نظرات() 

سه شنبه 30 مهر 1398

ثبت شرکت در چین

نویسنده: nazanin nazanin   




اگر شما هم از آن دست افرادی هستید که به دنبال سرمایه گذاری در کشورهای خارجی می گردید و در این بین چین را هم مد نظر  قرار داده اید باید به شما تبریک گفت. چین  یا جمهوری خلق چین یکی از کشورهای آسیای شرقی است که هر چند بالغ بر 1.417 میلیارد نفر جمعیت دارد و به عنوان پر جمعیت ترین کشور دنیا محسوب می شود اما با این وجود دارای وسعت و پهناوری زیادی است که می توان آن را بعد از سه کشور  روسیه، کانادا و آمریکا چهارمین کشور وسیع از نظر مساحت و دومین کشور دنیا از نظر اقتصاد دانست.

این کشور یکی از قوی ترین کشور های دنیا از نظر اقتصادی است که البته این را مدیون ساختار سازمان یافته و فوق العاده اقتصادی خودش است که باعث شده روز به روز بر این شکوفایی اقتصادی و توسعه اقتصادی بیشتر ببالد و با همه جمعیت زیاد خود به عنوان یکی از کشورهای خواهان سرمایه و پیشرفت شناخته شود.

نگاهی بر اقتصاد چین

شاید بد نباشد اکنون که به فکر سرمایه گذاری و تاسیس یک شرکت در چین هستید نگاهی به اقتصاد این کشور بصورت خیلی اجمالی داشته باشید تا بدانید بهترین تصمیم را در ذهن خود گرفته اید.

کشور چین که تا سال 1979 اقتصادی دستوری تحت حاکمیت مائو داشت و عمده اقتصاد این کشور اقتصادی در دست دولت بود پس از درگذشت حاکم مستبد خود یعنی مائو و در سال 1978 یک تصمیم کلیدی را اتخاذ و اصلاحاتی مهم را در بعد اقتصادی انجام دادند. در این زمان بر خلاف گذشته اقتصاد چین به سمت درب های باز، بازار آزاد و روابط اقتصادی مناسب با غرب پیش رفت و توانست توسعه ای در اقتصاد این کشور پدید آورد که در جهان به عنوان یک موضوع تحصیلی در حال تدریس است.

چین تغییرات اقتصادی خود را مدیون رهبر و معمار اصلاحات اقتصادی خود یعنی دنگ ژیائو پینگ است. او یک جمله بسیار معروف دارد که به عنوان یک اصل در اقتصاد شناخته شد: چه تفاوتی دارد گربه سیاه باشد یا سفید تا زمانیکه موش ها را شکار کند؟

از جمله مهم ترین اقدام های وی برای ایجاد تغییرات اقتصادی که تا امروز هم بر اقتصاد چین همچنان به عنوان اصل لحاظ شده است می توان به موارد زیر اشاره کرد:

    ایجاد مشوق های قیمتی و مالکیتی برای کشاورزها
    ایجاد چهار منطقه بزرگ ویژه اقتصادی در سواحل این کشور
    تمرکز زدایی ثروت و قدرت از دست دولت و واگذار کردن به بخش خصوصی و دولت های محلی
    ایجاد ساز و کارهایی برای تشویق مردم به راه اندازی کسب و کار
    ایجاد چندین منطقه آزاد تجاری با مشوق های مالیاتی
    حذف قیمت گذاری دستوری

با این تغییرات کشور چین که تا قبل از این اصلاحات تنها 6 درصد رشد اقتصادی را تجربه کرده بود توانست بصورت میانگین سالیانه 10 درصد رشد اقتصادی داشته باشد و در هر 8 سال رشد اقتصادی خود را دو برابر کند.

شاید برای شما به عنوان سرمایه گذار در این کشور جالب باشد که بدانید چین در سال 2014 توانست 10.4 تریلیون دلار  معادل 60 درصد تولید ناخالص داخلی آمریکا را به دست بیاورد و پیش بینی می شود تا سال 2019 این کشور از نظر اقتصادی 21.3 درصد بزرگتر از اقتصاد امریکا شود.

نکته مهم تر اینکه تمامی شرکت های بزرگ دنیا بلا استثنا در این کشور سرمایه گذاری کرده اند و هر روز بر حجم سرمایه گذاری های در این کشور اضافه می شود و پیش بینی ها حاکی از عقب ماندن تمامی کشور های دنیا از جمله آمریکا از نظر اقتصادی از چین در آینده نزدیک خواهد بود. تعداد شرکت هایی که در چین به ثبت می رسند باور نکردنی است و می توان این کشور ار از این نظر به عنوان اولین کشور دنیا در راه اندازی کسب و کار و ثبت شرکت دانست.

بی تردید دلیل اصلی این موضوع دستاوردهای بسیار زیاد مالی و اعتباری برای سرمایه گذاران خارجی در این کشور بوده است که در این بین بسیاری از سرمایه گذاران ایرانی نیز حضور دارند.

ثبت شرکت در چین

ثبت شرکت در کشوری که بیش از 20 درصد اقتصاد دنیا را در اختیار دارد و روابط بسیار حسنه ای هم با ایران دارد از نظر اقتصادی می تواند یک تحول بزرگ در حوزه سرمایه گذاری برای افراد علاقمند باشد. اما ابتدا باید دانست که چگونه می توان در چین اقدام به ثبت شرکت کرد.

راه های زیادی برای ثبت شرکت در چین وجود دارد که در ادامه سعی می شود به بهترین راه ها برای سرمایه گذاری و ثبت شرکت در این کشور اشاره شود.

    ثبت دفتر نمایندگی در چین

دفتر نمایندگی یا Representative Office مخصوص اشخاص حقوقی است که قصد دارد تجارت و کسب و کار خود را توسعه داده و در چین نیز بتوانند آن را مدیریت کنند. دفاتر نمایندگی که در چین تاسیس می شوند تمام مسئولیت حقوقی خود را بر عهده شرکت مادر می گذارند به این صورت که موضوع مالیات ها و صدور فاکتور و ... تماما زیر نظر شرکت مادر و با مسئولیت این شرکت می باشد.

    ثبت شرکت با مالکیت تماما خارجی

شرکت هایی که توسط افراد خارجی و با مالکیت صد در صد آنها در چین به ثبت می رسند از نوع شرکت با مسئولیت محدود هستند و به نام WOFE شهرت دارند. بصورت کلی می توان شرکت های با مسئولیت محدود را محبوب ترین نوع قالب شرکت در بین سرمایه گذاران خارجی دانست و در موضوعات مختلفی از جمله موضوعات تولیدی، بازرگانی ، خدماتی و مشاوره ای قابل ثبت هستند.

با ثبت این نوع شرکت در چین می توانید مالکیت کامل شرکت خود را داشته باشید و هیچ نیاز هم به مشارکت افراد چینی در شرکت خود بصورت الزامی نخواهید داشت.

    شرکت جوینت ونچر یا JV (Joint Venture )

بسیاری از فعالیت های اقتصادی که در چین توسط افراد خارجی صورت می گیرد در قالب این نوع شرکت ها و سرمایه گذاری است. شاید دلیل اصلی آن ار بتوان تشویق دولت چین بر این مدل از سرمایه گذاری و ایجاد راهکارهای اقتصادی موثر در این زمینه دانست.

در واقع در این مدل شرکت های دو تا چند ملیتی شکل می گیرد به این صورت که سرمایه گذاران با خرید سهام و روابط تجاری متقابل با همدیگر همکاری می کنند. بنابراین سرمایه گذاران می توانند با مشارکت خود افراد چینی و یا سایر سرمایه گذاران از کشورهای دیگر در یک مجموعه جوینت ونچر در زمینه و موضوعات خاص سرمایه گذاری کرده و از سود مشترک آن در تولید و ارائه خدمات بهره مند شده و در ضمن می توانند نسبت به اشتراک دیدگاه ها و یا تجهیزات و دستگاه های تولیدی نیز اقدام نموده و در این نوع شرکت ها اغلب تبادلات تجاری و علمی زیادی هم صورت می گیرد.

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت در چین

به غیر از موارد فوق موضوعات دیگری هم برای سرمایه گذاری و ثبت شرکت در چین وجود دارد که از نوع مشارکتی، سهامی  و... را نام برد که به دلیل اینکه رسمیت زیادی ندارد از توضیح آنها چشم پوشی می شود.

بصورت کلی برای راه اندازی یک شرکت از هر نوعی در چین نیاز به تهیه و ارائه برخی از مستندات دارید که اصلی ترین این مدارک عبارتند از:

    ارائه یک تقاضانامه رسمی برای ثبت شرکت به شرکت بازرگانی چین
    ارائه طرح تجاری و امکانسنجی طرح
    مستندات دال بر توان سرمایه گذاری و تامین سرمایه مورد نیاز از منابع خارجی
    اسامی سهامداران و اعضا هیئت مدیره شرکت
    مدارک شناسایی مدیران و سرمایه گذاران
    جواز ثبت شرکت از دولت محلی
    تجهیزات و ماشین آلات مورد نیاز بخصوص آنهایی که باید به کشور وارد شوند
    وکالتنامه وکیل بین المللی
    سایر مدارک و مستندات بر اساس نوع شرکت
    شماره حساب بانکی در داخل چین
    ثبت نام در اداره مالیاتی چین
    ثبت نام کارکنان در اداره بیمه تامین اجتماعی چین
    اجاره و یا خرید مکانی برای دفتر و یا کارخانه
    نام و مشخصات نیروهای فعال شرکت در چین

در نظر داشته باشید که باید برای بیمه کارکنان خود در چین اقدام به ثبت نام کارکنان خود در اداره تامین اجتماعی چین بکنید. ضمن اینکه مالیات مربوط به ماشین آلات و تجهیزات شرکت معاف است و نیازی به پرداخت آنها نیست.


 این شرکت مفتخر است که خدمات زیر را به مشتریان خود ارائه نماید:

    تهیه کلیه مستندات حقوقی ثبت شرکت در چین
    خدمات ترجمه به انگلیسی و چینی مدارک مورد نیاز
    تهیه مستندات رسمی ثبت شرکت از جمله اظهارنامه و اساسنامه شرکت برای ثبت شرکت در چین و ترجمه همزمان آنها
    ارائه راهنمایی و مشاوره تخصصی برای سرمایه گذاری در بهترین فیلد ها و موضوعات تجاری
    تکمیل فرم ها و ارائه درخواست و پیگیری های ثبت شرکت در چین

نظرات() 

 

هر شرکت سهامی، به وسیله عده ای از اشخاص صاحب سهم اداره می شود که قانون ، عنوان هیئت مدیره به آن ها داده است. افراد این هیئت ، هر یک نماینده شرکت هستند. یعنی از طرف شرکت نمایندگی دارند که مطابق قانون تجارت و اساسنامه شرکت در روابط خارجی شرکت با اشخاص ثالث و در روابط داخلی شرکاء و سایر ارکان شرکت از اختیاراتی که به آن ها داده شده است؛ در امور جاری شرکت اقدام نمایند. هیئت مدیره در برابر اختیارات خود متحمل مسئولیت می باشند. اختیارات و مسئولیت های هیئت مدیره در اساسنامه شرکت منعکس می گردد.
اولین هیئت مدیره را مجمع عمومی موسس و هیئت مدیره های بعدی را مجمع عمومی عادی سالانه انتخاب می نماید.
اعضاء هیئت مدیره از بین صاحبان سهام انتخاب می شوند و مدت خدمت آن ها به میزان مدت قید شده در اساسنامه شرکت می باشد که در هر صورت نمی بایست از دو سال تجاوز نماید. البته انتخاب مجدد آن ها با تصویب مجمع عمومی بلامانع می باشد. هیئت مدیره یا هر یک از مدیران توسط مجمع عمومی قابل عزل هستند، بنابراین هر زمان که مجمع عمومی تصمیم بگیرد، برکنار می شود.
همان طور که اشخاص حقیقی را می توان به عضویت هیئت مدیره انتخاب نمود، اشخاص حقوقی را نیز می توان برای عضویت در هیئت مدیره شرکت انتخاب کرد. در این صورت ضمن آنکه شخص حقوقی دارای همان مسئولیت های مدنی شخص حقیقی عضو هیئت مدیره می باشد، می بایست یک نفر را به نمایندگی دائمی خود برای انجام وظایف مدیریت معرفی نماید.

موارد ممنوعیت عضویت در هیات مدیره
اشخاص ذیل نمی توانند به عنوان عضو هیات مدیره منصوب گردند : ( ماده 111 ل. ا. ق. ت )
1. محجورین و کسانی که حکم ورشکستگی آن ها صادر شده است.
2. کسانی که به علت ارتکاب جنایت یا یکی از جنحه های سرقت، خیانت در امانت ، کلاهبرداری، جنحه هایی که به موجب قانون در حکم خیانت در امانت یا کلاهبرداری شناخته شده است، اختلاس، تدلیس، تصرف غیرقانونی در اموال عمومی، به موجب حکم قطعی از حقوق اجتماعی، کلاَ یا بعضاَ محروم شده باشند. البته توجه داشته باشید که این اشخاص فقط در مدت محرومیت از حقوق اجتماعی نمی توانند به عضویت هیات مدیره انتخاب گردند.

سلب شرایط از اعضاء هیات مدیره در اثناء عملکرد
در صورتی که بر اثر فوت یا استعفا یا سلب شرایط از یک یا چند نفر از مدیران ( مانند محجوریت یا ورشکستگی یا محرومیت از حقوق اجتماعی ) تعداد اعضاء هیات مدیره از حداقل مقرر ( 5 نفر برای سهامی عام و 3 نفر برای سهامی خاص ) کمتر شود، به ترتیب ذیل عمل می شود :
1. اعضاء علی البدل به ترتیب مقرر در اساسنامه والا به ترتیب مقرر توسط مجمع عمومی جای آنان را خواهند گرفت. ( ماده 112 ل. ا. ق. ت )
2. اگر عضو علی البدل تعیین نشده باشد یا تعداد اعضاء علی البدل کافی برای تصدی محل های خالی در هیات مدیره نباشد، مدیران باقیمانده باید بلافاصله مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده  شرکت را جهت تکمیل اعضاء هیات مدیره دعوت نمایند. ( ماده 112 ل. ا. ق. ت )
3. اگر هیات مدیره حسب مورد از دعوت مجمع عمومی برای انتخاب مدیری که سمت او بلامتصدی مانده خودداری کند، هر ذینفع حق دارد از بازرس یا بازرسان شرکت بخواهد که جهت تکمیل عده مدیران مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده را دعوت کنند و بازرس یا بازرسان مکلف به انجام چنین درخواستی می باشند. ( ماده 113 ل. ا. ق. ت )
4. همچنین سهامدارانی که اقلاَ یک پنجم سهام شرکت را دارا باشند می توانند حسب ماده 95 ل. ا. ق. ت برای دعوت مجمع عمومی اقدام نمایند. برای این منظور ابتدا باید از هیات مدیره دعوت مجمع را خواستار شوند. در صورت استنکاف آنان، ایشان می توانند از بازرس یا بازرسان شرکت دعوت مجمع را خواستار شوند و در صورت استنکاف بازرسان از دعوت مجمع، ایشان می توانند راساَ به دعوت مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده مبادرت ورزند.
5. در صورت انقضاء مدت ماموریت مدیران، هر گاه مراجع موظف به دعوت مجمع عمومی به وظیفه خود عمل نکنند، هر ذینفع می تواند از مرجع ثبت شرکت ها دعوت مجمع عمومی عادی را برای انتخاب مدیران تقاضا نماید. ( ماده 136 ل. ا. ق. ت )

نظرات() 

دوشنبه 29 مهر 1398

ورشکستگی، فسخ و انحلال شرکت تضامنی

نویسنده: nazanin nazanin   


 

ورشکستگی شرکت تضامنی
در مورد ورشکستگی شرکت ماده 128 قانون تجارت چنین می گوید :
( ورشکستگی شرکت ملازمه قانونی با ورشکسنگی شرکاء و ورشکستگی بعضی از شرکاء ملازمه قانونی با ورشکستگی شرکت ندارد ).
منظور این است که هرگاه شرکت تضامنی ورشکسته گردد به این معنی نیست که شرکاء هم ورشکست گردیده اند زیرا این شرکت است که ورشکست گردیده نه شرکاء چرا که شخصیت حقوقی شرکت جدا از شخصیت حقوقی شرکاء و دارایی شرکت نیز جدای از دارایی شرکاء می باشد. منتهی آثار ورشکستگی شرکت کم و بیش در دارایی شرکاء چهره خود را آشکار و نمایان می سازد و گاهی اوقات آثار منفی ورشکسنگی در وضعیت مالی شرکاء میز محسوس و ملموس می باشد و عکس این موضوع نیز ممکن و متصور است به عنوان مثال ممکن است بعضی از شرکاء شرکت ورشکسته گردند در صورتی که شرکت قرص و پابرجا به فعالیت های خود ادامه می دهد. به این جهت با ورشکستگی بعضی از شرکاء شرکت منحل نمی گردد زیرا در صورت ورشکستگی یکی از شرکا سایر شرکا می توانند سهم آن شریک را از دارایی شرکت به طور نقدی تادیه کرده او را از شرکت خارج نموده و شرکت کما فی السابق به فعالیت خود ادامه دهد. همان طوری که ماده 131 قانون تجارت موید این مطلب می باشد.

فسخ شرکت
شرکت تضامنی ممکن است به دلایل و جهاتی فسخ گردد به این جهت ماده 137 قانون تجارت در این زمینه چنین تصریح می دارد .
فسخ شرکت در صورتی ممکن است که در اساسنامه این حق از شرکاء سلب نشده باشد و ناشی از قصد اضرار به دیان نباشد تقاضای فسخ باید شش ماه قبل از فسخ کتباَ به شرکاء اعلام شود. اگر موافق اساسنامه باید سال به سال حساب شرکت رسیدگی شود. فسخ در مورد ختم محاسبه به عمل آید.
بنابراین با استناد و استفاده از ماده مزبور و با رعایت شرایط و نکات ذیل می توان شرکت تضامنی را فسخ نمود .
1- در اساسنامه حق فسخ از شرکاء سلب نشده باشد.
2- فسخ شرکت به منظور اضرار دیان یعنی طلبکاران شرکت نباشد.
3- تقاضای فسخ باید به طور کتبی شش ماه قبل از فسخ به شرکاء اعلام شده باشد.
4- هر گاه به موجب اساسنامه هر سال باید به حساب همان سال شرکت رسیدگی شود فسخ شرکت پس از خاتمه محاسبه سالیانه شرکت به عمل آید.
5- نتیجه اینکه فسخ شرکت تضامنی تجویز گردیده است منتهی با رعایت محدودیت هایی که در بندهای فوق اشاره گردیده، به عنوان مثال اگر غرض از فسخ شرکت ایراد ضرر و خسارت به طلبکاران شرکت باشد چنین فسخی صحیح و موجه نمی باشد. همینطور در مواردی که شرکاء از قبل در جریان فسخ شرکت قرار نگرفته باشند و یکی از شرکاء بخواهد که فوراَ شرکت فسخ شود. به علت اینکه نتیجه فسخ ممکن است به ضرر شرکایی باشد که از قبل اطلاع نداشته اند چنین فسخی هم ممنوع می باشد و نکته آخر اینکه برخلاف اساسنامه و شرکتنامه هم نمی توان اقداماتی انجام داد زیرا هر اقدامی که برخلاف اساسنامه انجام گیرد باطل و بی اعتبار خواهد بود.

موارد انحلال شرکت تضامنی
شرکت تضامنی نیز مانند شرکت سهامی عام در موارد ذیل منحل می شود .
1- وقتی شرکت موضوعی را که برای آن تشکیل شده است انجام داده یا اتجام آن غیرمقدور باشد.
2- در صورتیکه شرکت موضوعی را که برای آن تشکیل شده است انجام داده یا انجام آن غیرمقدور باشد.
3- در صورتیکه شرکت ورشکست شده باشد.
4- در صورتیکه شرکاء بر انحلال شرکت تراضی نموده باشند.
5- هر گاه انحلال شرکت بر اثر حکم قطعی دادگاه باشد.
6- در صورت فوت یا محجور شدن یکی از شرکاء.
7- در صورت ورشکستگی یکی از شرکاء.

نظرات() 

یکشنبه 28 مهر 1398

تشریفات افزایش سرمایه شرکت

نویسنده: nazanin nazanin   



اراده یکجانبه شرکت (ایقاع)، برای تحقق افزایش سرمایه کافی نیست بلکه انجام اعمال دیگری نیز ضروری است که آن ها را تحت عنوان تشریفات افزایش سرمایه مورد بررسی قرار می دهیم:


اطلاع رسانی جهت رعایت حق تقدم شرکا
در بعضی از انواع افزایش سرمایه ، شرکا دارای حق تقدم هستند. اعمال این حق، مستلزم آگاهی است اما چه بسا بعضی شرکا به دلیل عدم حضور در مجمع ، از تصمیمی که راجع به افزایش سرمایه اتخاذ شده است ، آگاه نشده باشند. بنابراین کاملاَ منطقی است که انجام وظیفه اطلاع رسانی به طریق مقرر در قانون یا اساسنامه ، و در صورت سکوت این دو به طریق متعارف ، از جمله تشریفات لازم برای تحقق افزایش سرمایه تلقی گردد.
مواد 169 و 170 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت به این امر تصریح نموده اند. در مورد سایر شرکت ها قانون تجارت حکمی ندارد اما بدیهی است که سکوت مقنن به منزله تجویز پنهان کاری و نادیه گرفتن حق تقدم شرکا نیست.

اعلام اراده شرکا ( افزایش دهندگان سرمایه )
در فرضی که افزایش سرمایه از طریق افزایش مبلغ اسمی سهم از محل سود تقسیم نشده صورت می پذیرد ، اعلام اداره شرکا لازم نیست و به عبارت دیگر اراده یکجانبه شرکت برای تحقق افزایش سرمایه کافی است. در فرضی که افزایش سرمایه از طریق افزایش مبلغ اسمی سهام و یا صدور سهام جدید است ، اعلام اراده شریک ضروری است.
مواد 179 و 185 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت ، ناظر به ضرورت اعلام اراده و شکل آن است. در مورد شرکت های مشمول قانون تجارت نیز ضرورت کتبی بودن اعلام اراده محل تردید نیست.

تسلیم آورده
همچنانکه در مرحله ایجاد شرکت ، تسلیم آورده شرط است ، در مرحله افزایش سرمایه نیز چنین است. البته در مواردی که منبع افزایش سرمایه ، مطالبات اشخاص از شرکت است ، تسلیم آورده موضوعیت ندارد.
ادله قانونی ناظر به ضرورت تسلیم آورده برای ایجاد شرکت ، برای اثبات این شرط در مرحله افزایش سرمایه نیز کفایت می کند هر چند که در لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت موادی نظیر ماده 188 تصریح به این امر دارند.

ثبت افزایش سرمایه
همچنانکه ایجاد شرکت با ثبت محقق می گردد ، افزایش سرمایه نیز مستلزم ثبت است. مواد 181 و 182 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت به روشنی دلالت بر ضرورت ثبت دارد و ماده 184 نیز دلالت بر این معنا دارد که وجوه پرداختی، قبل از ثبت افزایش سرمایه ، به شرکت تعلق ندارد و در نتیجه تامین و توقیف آن ها از سوی طلبکاران شرکت ناممکن است :
” وجوهی که به حساب افزایش سرمایه تادیه می شود باید در حساب سپرده مخصوصی نگاهداری شود. تامین و توقیف و انتقال وجوه مزبور به حساب های شرکت ممکن نیست مگر پس از به ثبت رسیدن افزایش سرمایه شرکت “.
در مورد شرکت های مشمولل قانون تجارت نیز باید همین حکم را جاری دانست. معذلک در فرضی که احیاناَ سرمایه جدید مستقیماَ به حساب شرکت واریز شده باشد ناگزیر از آنیم که تا قبل از انجام ثبت ، واریز کنندگان وجه را طلبکار شرکت بدانیم.

تشریفات خاص افزایش سرمایه در شرکت های سهامی عام
علاوه بر تشریفاتی که گفته شد، اهمیت حفظ حقوق پذیره نویسان موجب شده است که مواد 170 تا 182 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت تشریفاتی را برای افزایش سرمایه شرکت های سهامی عام مقرر نمایند که مجموع آن ها زمینه نظارت دقیق تر مرجع ثبت شرکت ها را بر فرآیند افزایش سرمایه فراهم می کند.
قانون بازار اوراق بهادار نیز سازمان بورس و اوراق بهادار را عهده دار نظارت هایی بر فرآیند افزایش سرمایه نموده است.

نظرات() 


 
پس از گذشتن مهلتی که برای پذیره نویسی معین شده است و یا در صورتی که مدت تمدید شده باشد بعد از انقضای مدت تمدید شده موسسین حداکثر تا یک ماه به تعهدات پذیره نویسان رسیدگی و پس از احراز اینکه تمام سرمایه ی شرکت صحیحاَ تعهد گردیده و اقلاَ سی و پنج درصد آن پرداخت شده است تعداد سهام هر یک از تعهد کنندگان را تعیین و اعلام و مجمع عمومی موسس را دعوت خواهند نمود.

قانونگذار در پذیره نویسی مدتی را به رسمیت شناخته است تا اولاَ آغاز پذیره نویسی معین باشد تا کسانی که علاقه مند هستند در شروع پذیره نویسی پیش قدم باشند و قبل از تراکم جمعیت مراجعه کنندگان بتوانند در وقت خود صرفه جویی کنند و ثانیاَ باید پایان آن مشخص باشد تا کسانی بعداَ ادعا ننمایند که قصد ارائه قبول خود به ایجاب موسسین به وسبله پذیره نویسی را داشته اند و حق ایشان تضییع گردیده است. بنابراین پس از پایان پذیره نویسی دو وضعیت قابل تامل است :
اول : زمانی که میزان پذیره نویسی برای تامین سرمایه شرکت کافی باشد :
در چنین وضعیتی مطابق ماده 16 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت پس از احراز این که تمام سرمایه مورد نظر شرکت تعهد شده باشد و اقلاَ 35% آن پرداخت شده باشد مجمع عمومی موسسین دعوت خواهند شد.
دوم : زمانی که میزان پذیره نویسی برای تامین سرمایه شرکت کافی نباشد.
در چنین وضعیتی شرکت را نمی توان تشکیل داد و هر پذیره نویسی می تواند تعهد خود را خاتمه یافته تلقی کند مگر آن که پذیره نویسان موافقت کنند شرکت با سرمایه کمتری که برابر با پذیره نویسی باشد تشکیل گردد البته این موافقت باید با اتفاق آراء باشد.
نکته : زمانی که میزان پذیره نویسی مازاد بر سرمایه لازم باشد مطلوب است به نسبت مساوی از میزان تعهد هر پذیره نویس تقلیل یابد.
موسسین پس از انجام اقدامات اولیه و صدور مجوز توسط اداره ثبت شرکت ها و دعوت پذیره نویسان به امضاء ورقه تعهد سهم پس از مهلتی که برای پذیره نویس معین شده یا پس از انقضاء مدت تهدید شده باید اقدامات ذیل را انجام دهند.
1- حداکثر تا یک ماه به تعهدات پذیره نویسان رسیدگی نمایند.
2- احراز این که تمام سرمایه شرکت صحیحاَ تعهد گردیده است.
3- تعیین تعداد سهام هر یک از تعهد کنندگان پس از احراز این که تمام سرمایه شرکت صحیحاَ تعهد گردیده است و اقلاَ سی و پنج درصد آن پرداخت شده است.
4- اعلام تعیین تعداد سهام هر یک از تعهد کنندگان
5- دعوت مجمع عمومی موسس
اقدامات مجمع عمومی موسس
مجمع عمومی موسس با رعایت مقررات این قانون تشکیل می شود و پس از رسیدگی و احراز پذیره نویسی کلیه سهام شرکت و تادیه مبالغ لازم و شور درباره اساسنامه ی شرکت و تصویب آن، اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت را انتخاب می کند. مدیران و بازرسان شرکت باید کتباَ قبول سمت نمایند قبول سمت به خودی خود دلیل بر این است که مدیر یا بازرس با علم به تکالیف و مسئولیت های سمت خود عهده دار آن گردیده اند، از این تاریخ شرکت تشکیل شده محسوب می شود.
نکته : مدیران و بازرسان شرکت باید کتباَ قبول سمت نمایند و قبول سمت به خودی خود دلیل بر این است که مدیر و بازرس با علم به تکالیف و مسئولیت های سمت خود عهده دار آن گردیده اند.
نکته : از زمانی که مجمع عمومی موسس پذیره نویسی را احراز و مبالغ تادیه و اساسنامه تصویب و مدیران و بازرسان انتخاب و قبول سمت نمایند شرکت تشکیل شده محسوب می شود.

نظرات() 

چهارشنبه 24 مهر 1398

مرجع ثبت تعاونی ها و نحوه ی تشکیل آن

نویسنده: nazanin nazanin   

 

آشنایی با شرکت تعاونی و اهداف تشکیل آن
یکی دیگر از شرکت های تجاری شرکت های تعاونی است که هدف آن با سایر شرکت هایی که درباره آن ها صحبت شد فرق می نماید

زیرا هدف شرکت های سهامی عام و خاص و نسبی و غیره فعالیت به منظور سود و بهره دهی بیشتر است در صورتی که هدف اصلی شرکت های تعاونی کمک به بهبود وضع اقتصادی و رفاه شرکاء و تامین حوائج و نیازمندی های مخصوص آن ها است و معمولاَ در مواقعی بیشتر تشکیل می شود که وضع اقتصادی آشفته و نامساعد باشد و بعلت تورم و گرانی قدرت خرید مردم کم است و لذا برای ارائه خدمات و تولید و امکانات رفاهی، اقشار کم درآمد را تحت پوشش خود قرار می دهد. ضمناَ این مطلب ناگفته نماند که در شرکت های مزبور نیز نفع و فایده مادی مورد توجه است . منتهی به عنوان هدف فرعی زیرا همان طوری که اشاره شد هدف اصلی آن ها کمک و ارائه خدمات مناسب از قبیل دادن اجناس و اشیاء به صنوف مختلفه می باشد، مانند شرکت های تعاونی کشاورزی که برای تهیه بذر مرغوب و تهیه سموم و کود برای روستاییان و کشاورزانی که بنیه مالی آن ها خوب نیست تشکیل می شود و یا تعاونی هایی که برای قشر کم درآمد با قیمت مناسبی مسکن تهیه می نماید و یا شرکت های تعاونی که به همین منظور به کسبه جزء و سایر افراد وام می دهد. تا کسب و کار آن ها روبراه گردد و یا شرکت هایی که برای اقشار بیکار که در جستجوی کار هستند کار پیدا می نماید و بسیاری دیگر از این قبیل شرکت ها.
ماده 190 قانون تجارت درباره شرکت های مزبور چنین می گوید :
” شرکت تعاونی تولید و مصرف شرکتی است که بین عده ای از ارباب حرف تشکیل می شود و شرکاء مشاغل خود را برای تولید و فروش اشیاء و یا اجناس به کار می برند ” .

انواع تعاونی
به طور کلی تعاونی ها به دو گروه تقسیم گردیده اند که هر گروه دارای رشته های مختلفی می باشند.
الف ) تعاونی های توزیع
در حقیقت، نیاز مشاغل تولیدی و یا مصرف کنندگان اعضاء خود را با توجه به مصالح عمومی، جهت کاهش هزینه ها و قیمت ها تامین می نمایند.
ب) تعاونی های تولید
که شامل رشته های ذیل می باشد :
1- رشته کشاورزی
2- رشته دامداری
3- رشته دامپروری
4- پرورش و صید ماهی
5- شیلات
6- صنعت
7- معدن و غیره

مرجع ثبت تعاونی ها
مرجع ثبت تعاونی ها در تهران ” اداره کل ثبت شرکت ها ” و در شهرستان ها ” اداره ثبت ” واقع در مرکز اصلی تعاونی است.
هر گونه تغییری که بعداَ در اساسنامه یا در اعضای هیئت مدیره، بازرسان و مدیر عامل تعاونی یا در سرمایه آن صورت گیرد، باید به مرجع ثبت تعاونی اعلام شود.

نحوه تشکیل و ثبت شرکت تعاونی ها
شرکت ها و اتحادیه های تعاونی برابر قانون مزبور و آیین نامه مربوطه تصویب می شوند منتهی برای تشکیل و ثبت باید مدارک زیر را ارائه نمایند .
1- صورتجلسه تشکیل مجمع موسس و اولین مجمع عمومی و اسامی اعضاء هیئت مدیره منتخب و بازرسان
2- اساسنامه مجمع عمومی
3- درخواست کتبی ثبت
4- طرح پیشنهادی و ارائه مجوز وزارت تعاون
5- رسید پرداخت مقدار سرمایه ای که تادیه آن لازم است.
6- مدارک مربوط به دعوت در خصوص عضویت افراد واجد شرایط
7- اولین هیئت مدیره منتخب پس از اعلام قبولی با رعایت تشریفات مقرره مکلف به ثبت تعاونی می باشند.
8- اداره ثبت شرکت ها نیز پس از دریافت اسناد و مدارک مربوطه موظف است که تعاونی را ثبت نماید.
  سوالات خود را از ما بپرسید.

نظرات() 

چهارشنبه 24 مهر 1398

مرجع ثبت تعاونی ها و نحوه ی تشکیل آن

نویسنده: nazanin nazanin   

 

آشنایی با شرکت تعاونی و اهداف تشکیل آن
یکی دیگر از شرکت های تجاری شرکت های تعاونی است که هدف آن با سایر شرکت هایی که درباره آن ها صحبت شد فرق می نماید

زیرا هدف شرکت های سهامی عام و خاص و نسبی و غیره فعالیت به منظور سود و بهره دهی بیشتر است در صورتی که هدف اصلی شرکت های تعاونی کمک به بهبود وضع اقتصادی و رفاه شرکاء و تامین حوائج و نیازمندی های مخصوص آن ها است و معمولاَ در مواقعی بیشتر تشکیل می شود که وضع اقتصادی آشفته و نامساعد باشد و بعلت تورم و گرانی قدرت خرید مردم کم است و لذا برای ارائه خدمات و تولید و امکانات رفاهی، اقشار کم درآمد را تحت پوشش خود قرار می دهد. ضمناَ این مطلب ناگفته نماند که در شرکت های مزبور نیز نفع و فایده مادی مورد توجه است . منتهی به عنوان هدف فرعی زیرا همان طوری که اشاره شد هدف اصلی آن ها کمک و ارائه خدمات مناسب از قبیل دادن اجناس و اشیاء به صنوف مختلفه می باشد، مانند شرکت های تعاونی کشاورزی که برای تهیه بذر مرغوب و تهیه سموم و کود برای روستاییان و کشاورزانی که بنیه مالی آن ها خوب نیست تشکیل می شود و یا تعاونی هایی که برای قشر کم درآمد با قیمت مناسبی مسکن تهیه می نماید و یا شرکت های تعاونی که به همین منظور به کسبه جزء و سایر افراد وام می دهد. تا کسب و کار آن ها روبراه گردد و یا شرکت هایی که برای اقشار بیکار که در جستجوی کار هستند کار پیدا می نماید و بسیاری دیگر از این قبیل شرکت ها.
ماده 190 قانون تجارت درباره شرکت های مزبور چنین می گوید :
” شرکت تعاونی تولید و مصرف شرکتی است که بین عده ای از ارباب حرف تشکیل می شود و شرکاء مشاغل خود را برای تولید و فروش اشیاء و یا اجناس به کار می برند ” .

انواع تعاونی
به طور کلی تعاونی ها به دو گروه تقسیم گردیده اند که هر گروه دارای رشته های مختلفی می باشند.
الف ) تعاونی های توزیع
در حقیقت، نیاز مشاغل تولیدی و یا مصرف کنندگان اعضاء خود را با توجه به مصالح عمومی، جهت کاهش هزینه ها و قیمت ها تامین می نمایند.
ب) تعاونی های تولید
که شامل رشته های ذیل می باشد :
1- رشته کشاورزی
2- رشته دامداری
3- رشته دامپروری
4- پرورش و صید ماهی
5- شیلات
6- صنعت
7- معدن و غیره

مرجع ثبت تعاونی ها
مرجع ثبت تعاونی ها در تهران ” اداره کل ثبت شرکت ها ” و در شهرستان ها ” اداره ثبت ” واقع در مرکز اصلی تعاونی است.
هر گونه تغییری که بعداَ در اساسنامه یا در اعضای هیئت مدیره، بازرسان و مدیر عامل تعاونی یا در سرمایه آن صورت گیرد، باید به مرجع ثبت تعاونی اعلام شود.

نحوه تشکیل و ثبت شرکت تعاونی ها
شرکت ها و اتحادیه های تعاونی برابر قانون مزبور و آیین نامه مربوطه تصویب می شوند منتهی برای تشکیل و ثبت باید مدارک زیر را ارائه نمایند .
1- صورتجلسه تشکیل مجمع موسس و اولین مجمع عمومی و اسامی اعضاء هیئت مدیره منتخب و بازرسان
2- اساسنامه مجمع عمومی
3- درخواست کتبی ثبت
4- طرح پیشنهادی و ارائه مجوز وزارت تعاون
5- رسید پرداخت مقدار سرمایه ای که تادیه آن لازم است.
6- مدارک مربوط به دعوت در خصوص عضویت افراد واجد شرایط
7- اولین هیئت مدیره منتخب پس از اعلام قبولی با رعایت تشریفات مقرره مکلف به ثبت تعاونی می باشند.
8- اداره ثبت شرکت ها نیز پس از دریافت اسناد و مدارک مربوطه موظف است که تعاونی را ثبت نماید.
  سوالات خود را از ما بپرسید.

نظرات() 

سه شنبه 23 مهر 1398

ثبت شرکت پیمانکاری فضای سبز

نویسنده: nazanin nazanin   



عبارت فضای سبز، کمتراز نیم قرن است که درفرهنگ وادبیات شهرسازی جهان، از جایگاه خاصی برخوردارشده است؛ این عبارت، معانی ومفاهیم متعدد و وسیعی را در بر می گیرد؛ مهندسین مشاورعمران تعریف پیشنهادی زیر را از فضای سبز ارایه داده است: فضای سبز شهری، بخشی از فضاهای باز شهری است که در عرصه های طبیعی یا مصنوعی آن، تحت استقرار درختان، درختچه ها، گل ها، چمن ها وسایر گیاهانی است که براساس نظارت ومدیریت انسان، با در نظر گرفتن ضوابط، قوانین وتخصص های مرتبط به آن، برای بهبود شرایط زیستی، زیستگاهی و رفاهی شهروندان ومراکز جمعیتی غیرروستایی، حفظ، نگه داری ویا احداث می شوند؛ البته هنگامی که فضای سبز در کالبد وساختار شهری قرارمی گیرد، به بخشی از سلسله مراتب حاکم بر زندگی شهری گرایش پیدا می کند و به مقیاس های متفاوتی در سطح شهر تقسیم می شود که هر کدام می توانند براساس نیازها وشرایط استفاده کنندگان آن، ضوابط ومعیارهای جداگانه ای داشته باشند.
• تقسیم بندی فضای شهری :
فضاهای سبز شهری به عنوان بخش جاندار ساخت کاربرد شهر، به دو نوع بالفعل و بالقوه جهت توسعه فضاهای شهر در آینده تقسیم بندی شده است و کاربری زمین با پوشش گیاهی به دو نوع سطوح سبز و فضاهای سبز با زیر مجموعه های متفاوتی تقسیم بندی شده است    .
• اهمیت و ضرورت فضای سبز:
باگسترش صنعت تمرکزآن در اکثر مناطق، سطوح آلودگی ناشی از تولید و پخش گازها ومواد شیمیایی افزایش یافته، ازطرف دیگر رشد بدون برنامه جمعیت، افزایش تعداد خودروها وکاهش کیفیت محیط زیست شهری، انسان امروز را به شدت تحت فشار قرار داده است. بدین ترتیب نقش فضای سبز وحضور آن در محیط های شهری، اجتناب ناپذیر به نظر می رسد به طوری که به جرات می توان گفت که بدون وجود آن ممکن نیست شهرها پایدار باقی بمانند.مجموع این آثار را می توان به صورت زیر خلاصه نمود.
کاهش آلودگی هوا :
فضای سبز به خصوص درختان وگونه های مقاوم به آلودگی، نقش بسیار موثری در کاهش آثار مخرب آلودگی های هوا در شهر ایجاد می کنند.
کاهش آلودگی صوتی :
فضای سبز به ویژه درختان تاثیر بسزایی در کاهش آلودگی صوتی دارند.این مورد به ویژه در مکان های شلوغ وپر رفت وآمد اهمیت فراوانی دارد.
تأثیرات اقلیمی :
فضاهای سبز از طریق تعرق، دمای هوا راکاهش داده وباتولید رطوبت از خشکی آن جلوگیری می نماید.از طرف دیگر با مقابله با جزایر گرمایی وکند کردن سرعت جریان سیلاب های شهری باعث آرامش شهروندان وصرفه جویی در هزینه ها می گردنند.
فضای سبز به عنوان باد شکن :
درنقاطی که دارای بادهای موسمی هستند از گونه های درختی مقاوم میتوان به عنوان بادشکن استفاده نمود‌.
خلق زیبایی :
فضای سبز درانواع خود در سطح شهر تنوع ایجاد کرده ومناظر زیبا ودلپذیری ایجاد می نماید.
کنترل بصری فضا :
درنقاط مختلف شهری می توان به کمک انواع فضای سبز، مکان های مورد نظر را پوشاند یا بر منظر تاکید نموده وعملکردشان راتقویت کرد.
کاربردهای دیگر:
تولید اکسیژن وجذب دی اکسید کربن، کنترل ترافیک، کنترل تشعشعات، ذخیره انرژی، کاهش میزان سرب و…از جمله آثار مثبت فضای سبزشهری در زندگی شهروندان است.
• ثبت شرکت پیمانکاری فضای سبز:
برای ثبت شرکت پیمانکاری فضای سبز می بایست حداقل ۵۱% اعضاء هیئت مدیره وسهامداران دارای مدرک کارشناسی کشاورزی یا فضای سبز باشند‌.هم چنین برای ثبت این شرکت ها می توان در دو قالب سهامی خاص ویا با مسئولیت محدود اقدام نمود.
در ذیل ضمن تعریف شرکت سهامی خاص و شرکت با مسئولیت محدود به بررسی شرایط و مدارک ثبت شرکت ها ی پیمانکاری فضای سبزمی پردازیم :
• شرکت سهامی خاص :
شرکتی است که تمام سرمایه آن منحصراٌ توسط موسسین تامین گردیده و سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام، محدود به مبلغ اسمی سهام آنها است؛ تعداد سهامدار در این شرکت نباید از سه نفر کمتر باشد و عنوان شرکت سهامی خاص باید قبل از نام شرکت یا بعد از آن بدون فاصله با نام شرکت به طور روشن و خوانا قید شود.
• شرایط مورد نیاز جهت ثبت شرکت پیمانکاری فضای سبز سهامی خاص :
– حداقل آورده نقدی یک میلیون ریال
– حداقل 35 درصد سرمایه برای ثبت شرکت باید نقدا پرداخت شود.
– حداقل سه نفر سهامدار به همراه 2نفر بازرس که بازرسین نباید نسبت فامیلی با اعضاء داشته باشند.
• مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت پیمانکاری فضای سبز سهام خاص :
– فتوکپی مدارک شناسایی اعضا شامل (کارت ملی و شناسنامه)
– گواهی عدم سوء پیشینه کیفری برای تمام اعضاء
– امضاء اقرارنامه
–  اخذمجوز در صورت نیاز
• شرکت با مسئولیت محدود :
شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای انجام امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکا بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است.در اسم شرکت باید عبارت (با مسئولیت محدود) قید شود.
• شرایط ثبت شرکت پیمانکاری فضای سبز با مسئولیت محدود :
– حضور حداقل دو نفر به عنوان اعضاء
– سرمایه شروع کار برای ثبت شرکت دارویی با مسئولیت محدود صد هزار تومان
– تعهد به پرداخت کل سرمایه
• مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت پیمانکاری فضای سبز با مسئولیت محدود :
– دو برگ تقاضانامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود
– کپی مدارک شناسایی (شناسنامه و کارت ملی) همه اعضاء
– دو نسخه اساسنامه
– دو برگ شرکتنامه
– اقرارنامه امضا شده
– اخذ گواهی عدم سوء پیشینه کیفری از دفاتر پلیس +10

نظرات() 

 

شرکت تجاری عبارت از اجتماع دو یا چند شخص حقیقی یا حقوقی که با هدف کسب سود، عملیات تجاری انجام می دهند.
در قرارداد شرکت مثل همه عقود و قراردادها باید شرایط عمومی صحت عقود رعایت شود که عبارتند از : قصد و رضا ، اهلیت ، قانونی بودن جهت و هدف ، معین بودن موضوع
موضوع شرکت چیزی است که شرکت برای انجام آن امر یا آن امور تاسیس شده است. موضوع شرکت باید امری انتفاعی باشد اعم از تجاری یا غیرتجاری. ولی نمی تواند مخالف قانون یا مغایر با نظم عمومی یا مبهم و غیرمعین باشد. برخی از موضوعات قبل از ثبت نیاز به اخذ مجوز دارند و برخی دیگر از موضوعات بدون نیاز به اخذ مجوز از سازمان ها و ارگان های ذیربط به ثبت می رسند.
موضوعات فعالیتی که به هنگام ثبت شرکت در کرج نیاز به اخذ مجوز ندارند به قرار ذیل می باشد :
1- موضوعات مربوط به محیط زیست
2- فعالیت و خدمات مرتبط با تجارت الکترونیک
3- اقدام به تاسیس مراکز روان شناسی و مشاوره و روانکاوی
4- خدمات و امور بازرسی کنترل کیفیت، بازرس کالا و مشاوره و صدور استاندارد
5- خدمات و فعالیت های انتشار و توزیع نشریه و یا مطبوعاتی
6- خدمات رسانی در رابطه با آب، گاز و برق
7- امور مربوط به خدمات و فعالیت مخابراتی تلفن های ثابت و همراه
8- خدمات مرتبط با حمل و نقل ریلی مسافر و بار، تعمیر ، نگهداری و سرویس دهی به خطوط حمل و نقل ریلی
9- فعالیت های مربوط به واردات محصولات کشاورزی از جمله بذر، پیاز، قلمه، پیوند، ریشه، میوه ، نهال و تخم گیاهی
10- امور تصدی به خدمات پزشکی از جمله اقدام به تاسیس موسسه های بهداشتی ، درمانی ، بیمارستان، زایشگاه ، آسایشگاه ، آزمایشگاه ، لابراتور ، داروسازی، داروخانه، حجامت و طب سنتی
11- فعالیت های مرتبط با امور دلالی، شرکت های حق العمل کاری ، نمایندگی تجاری
12- ارائه دهندگان خدمات و سرویس ها و تجهیزات رادیویی
13- توزیع و پخش داروها و مواد بیلوژی دام ها ، تهیه و ترکیب این داروها
14- موضوعات مربوط به امور خدماتی و نظافت
15- اقدام به خرید و فروش اموال منقول
16- بارگیری، ترخیص و تخلیه کالاها
17- برگزاری دوره های آموزش و تربیت مربی و ارائه خدمات ورزشی مختلف و هم چنین تاسیس باشگاه های ورزشی
18- امور خدماتی isp اینترنت، توزیع اینترنت و انتقال داده
19- مشغول شدن در امور نمایشگاه ها و انبارهای عمومی
20- امور مربوط به صادرات، تولید، بسته بندی، فرمولیزاسیون و توزیع و فروش انواع سموم دفع آفات و بیماری های گیاهی
21- واردات و ساخت، عرضه و فروش فرآورده های بیولوژیکی مثل سرم و واکسن و فرآورده های آزمایشگاهی و مواد غذایی
22- امور کاریابی و ارائه تسهیلات به کارجویان و مشاوره روابط کارگر و کارفرما
23- ارائه خدمات سخت افزاری رایانه، تولید و پشتیبانی نرم افزارهای سفارش مشتری ، ارائه و پشتیبانی بسته های نرم افزاری و خدمات مرتبط
24- امور مشاوره و نظارت بر اجرای پروژه های انفورماتیکی و شبکه داده ها
25- تمامی امور مربوط به ترابری دریایی، تخلیه ، بارگیری و بازرسی کشتی و کالای کشتی ها
26- کارهای حقوقی ، وکالت ، داوری و حل و فصل دعاوی
27- خدمات دهی و اداره سالن های نمایش، برگزاری مراسم و جشن ها و کنفرانس ها
28- فعالیت های مرتبط با خدمات حمل و نقل درون شهری مثل آژانس اتومبیل یا پیک های موتوری
29- فعالیت های امدادی و کمک های اولیه
30- بازاریابی غیرهرمی و غیرشبکه ای
31- خدمات مربوط به مراکز معاینه فنی اتومبیل و موتورسیکلت ها
32- موضوع های مرتبط با خدمات انتقال دیتا از طریق ماهواره
33- عملیات عمرانی و ساختمان سازی و هم چنین راه سازی یا شبکه هاب آب رسانی
34- کارهای ساخت و ساز سرد خانه و مجتمع های کشاورزی ، یا مجتمع پرورش حیوانات و آبزیان
35- کارهای مربوط به نظام مهندسی در زمینه های پروژه های شهرسازی و سد سازی و …
36- امور فعالیتی متخصص صندوق های حمایت از گسترش بخش کشاورزی
37- امور مربوط به طراحی، اجرا ، فروش و خدمات تجهیزات ادوات ایمنی و آتش نشانی
38- تولید محصولات کشاورزی و ارائه خدمات به کشاورزان، تولید محصولات دامی، کشاورزی، اقدام به مسطح سازی زمین های زراعی، برگزاری دوره های آموزشی و مشاوره در حیطه کشاورزی
39- ارائه خدمات پستی مرسولات داخلی، فروش و توزیع تمبرهای پستی و یادبود
40- خدمات و امور مربوط به دوره ی آموزشی کایت و گلایدر و هلوکپتر، بالن، هواپیما و چتر
41- موضوعات طراحی و وتوسعه بازی سرگرمی و رایانه ای

نظرات() 

دوشنبه 22 مهر 1398

منظور از شرکت های بازرگانی چیست ؟

نویسنده: nazanin nazanin   

 
شرکت های تجاری یا شرکت بازرگانی، شرکتی است که بین دو یا چند نفر، به منظور تحصیل سود با نام مخصوص، تحت عنوان یکی از شرکت های مذکور در قانون تجارت با رعایت مقررات مربوط، تشکیل و یه ثبت می رسد.
در ماده 20 قانون تجارت، از شرکت های تجاری که همان مجامع تجاری یا شرکت های بازرگانی می باشند، نام برده شده است که برای شناخت آن،لازم است ابتدا “شرکت” و به دنبال آن “شرکت مدنی” را بشناسیم.
برابر مفاد ماده 571 قانون مدنی “شرکت عبارت است از اجتماع حقوق مالکین متعدد در شی ء وتحد به نحو اشاعه”. منظور از اشاعه آنستکه، مالکیت تمام صاحبان یک ملک یا شی ء در همه ذرات آن منتشر شده است. به عنوان مثال، اگر 2 یا 3 نفر مالکیت یک منزل را به طور مشترک داشته باشند، هر یک از آن ها به تنهایی در تمام اجزاء منزل شامل سالن ، حمام ، اتاق ها ، حیاط و …سهیم می باشد و یا اگر فرضاََ 4 نفر به طور شراکتی یک زمین زراعتی را خریداری نمایند، هر کدام از آن ها در تمام جزء جزء زمین شریک می باشند ولی اگر همین زمین بین آن ها تقسیم ( افراز شود ) ، مالکیت هر یک از این 4 نفر تنها مربوط به قسما به خودشان بوده و مالکیتی بر سهم سایرین ندارند.
و اما ” شرکت مدنی ” ، شرکتی است که در نتیجه عقد یا قرارداد ، دو یا چند نفر مال مشترکی را تحصیل و اداره کرده و در عوائد آن شریک باشند. مانند شراکت ورثه در منزل و یا زمین زراعی اشاره شده در فوق الذکر.

انواع شرکت های بازرگانی
شرکت های بازرگانی بر اساس میزان مسئولیت شرکاء به 4 گروه تقسیم می شوند :
الف- شرکت های سرمایه ای
در شرکت های سرمایه ای، مسئولیت شرکاء محدود به سرمایه آن ها در شرکت است و شامل شرکت های سهامی ( عام و خاص ) و شرکت های بامسئولیت محدود می شوند.
ب- شرکت های شخصی
در این شرکت ها، مسئولیت شرکاء نامحدود است و در نتیجه تعهدات مالی شرکت به همه دارایی و اموال شرکاء سرایت می نماید. مانند شرکت های تضامنی و نسبی
ج- شرکت های مختلط
در این گونه شرکت ها، مسئولیت بعضی از شرکاء محدود به سرمایه آن ها و مسئولیت عده دیگر نامحدود است که شرکاء دسته اول را شرکای عادی و شرکاء دسته دوم را شرکای ضامن می گویند. مانند شرکت های مختلط سهامی و شرکت های مختلط غیرسهامی
د- شرکت های کمیتی
در شرکت های کمیتی که با هدف رفاه اعضا تشکیل می شود، تعداد شرکاء زیاد بوده و هیچ مسئولیتی نیز ندارند ، مانند شرکت های تعاونی تولید ، مصرف ، اعتبار ، وام و روستایی.

اقسام شرکت های بازرگانی
قانون تجارت ایران در ماده 20، شرکت های تجاری را بر 7 قسم و به شرح ذیل احصاء نموده است :
1. شرکت های سهامی
شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.شرکت سهامی شرکت بازرگانی محسوب می شود.ولو اینکه موضوع عملیات آن امور بازرگانی نباشد.
ماده 4 لایحه اصلاح قانون تجارت می گوید : ” شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود :
نوع اول – شرکت های سهامی عام هستند که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند.
نوع دوم- شرکت های سهامی خاص هستند که تمام سرمایه آن ها در موقع تاسیس منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده است.”
2. شرکت تضامنی
شرکت تضامنی شرکتی است که مسئولیت شرکاء در آن محدود به سرمایه نیست بلکه چون به اعتبار شخصیت شرکاء تشکیل می شود، مسئولیت نامحدود است و شرکاء مسئول کلیه قروض و تعهدات شرکت ، علاوه بر سرمایه می باشند.
3.شرکت با مسئولیت محدود
طبق ماده 94 قانون تجارت : ” شرکت بامسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است . ”
4.شرکت مختلط غیر سهامی
شرکت مختلط غیرسهامی شرکتی است که برای امور تجاری در تحت نام مخصوصی بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود، بدون انتشار سهام ،تشکیل می شود. ( ماده 141 ق. ت )
5.شرکت مختلط سهامی
شرکت مختلط سهامی شرکتی است که در تحت اسم مخصوص، بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند شریک ضامن تشکیل می گردد. ( ماده 162 ق. ت )
6.شرکت نسبی
شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجاری تحت عنوان و اسم مخصوصی بین دو یا چند نفر تشکیل می شود و مسئولیت هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند .
7.شرکت تعاونی تولید و مصرف
بنا بر ماده 2 قانون شرکت های تعاونی ( ق. ش. ت ) ، شرکت  تعاونی شرکتی است متشکل از اشخاص حقیقی و یا حقوقی که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی شرکاء از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان و تشویق به پس انداز تشکیل می شود.

نظرات() 

یکشنبه 21 مهر 1398

مراحل ثبت شرکت در قم

نویسنده: nazanin nazanin   

 
می توان شرکت تجاری را اینگونه تعریف نمود که قراردادی است میان دو یا چند شخص که بنا بر آن هر یک از شرکاء آورده ای با خود به شرکت می آورد . با این وصف که مالکیت هر شریک نسبت به آورده اش منحل می گردد و آورده ها به مالکیت شخص حقوقی شرکت در می آید و سود و زیان نیز به نسبت مقرری بین ایشان تقسیم گردد.
قانون تجارت ایران در ماده 20، شرکت های تجاری را بر 7 قسم و به شرح ذیل احصاء نموده است :

1.شرکت های سهامی ( به موجب ماده 4 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24/12/1347 شرکت سهامی به دو نوع شرکت سهامی عام و خاص تقسیم می شود.)
2.شرکت تضامنی
3.شرکت با مسئولیت محدود
4.شرکت مختلط غیر سهامی
5.شرکت مختلط سهامی
6.شرکت نسبی
7.شرکت تعاونی تولید و مصرف
تمامی افراد با دارا بودن تخصص و توانمندی های  گوناگون ، می توانند اقدام به ثبت شرکت نمایند. . در واقع شرکت ها با وجود افراد متخصص و کاردان و ضمانت اجرایی موثق توانایی بیشتری برای تحقق اهداف دارند .
با توجه به آن چه آمد، در این مقاله برآنیم تا به بررسی نحوه ی ثبت پراستقبال ترین انواع شرکت ها در قم  بپردازیم.

ثبت شرکت با مسئولیت محدود در قم
شرکت با مسئولیت محدود به اصطلاح شرکت دوستانه و خانوادگی است و بیشتر بین افرادی که با هم دوستی و روابط مالی دارند تشکیل می گردد. چنانچه دو یا چند نفر بخواهند شرکتی تاسیس کنند که بار مسئولیت زیادی برای آن ها نداشته باشد باید شرکت خود را با مسئولیت محدود به ثبت برسانند.
مسئولیت شرکا در شرکت با مسئولیت محدود، محدود به سرمایه آنان می باشد و در برابر قروض و تعهدات شرکت مسئولیتی زاید بر آنچه پرداخته اند ندارند.

مدارک مورد نیاز ثبت شرکت با مسئولیت محدود
1. تقاضانامه ثبت شرکت ( فرم چاپی ) 2 برگ
2. شرکت نامه رسمی ( فرم چاپی )    2 برگ
3. اساسنامه شرکت
4. صورتجلسه مجمع عمومی موسسین و هیات مدیره  2 نسخه
5. فتوکپی شناسنامه کلیه شرکا و مدیران ( اگر مدیر خارج از سهامداران انتخاب شود)
6. اخذ و ارائه مجوز مربوطه ( در صورت نیاز )
نکته :  اوراق تقاضانامه و شرکت نامه به دلیل بهادار بودن صرفاَ می بایست از محل اداره ثبت شرکت ها تهیه گردند.

ثبت شرکت سهامی خاص در قم
هر گاه دو یا چند نفر بخواهند یک شرکت تشکیل دهند که در آن هر یک از شرکا به میزان سرمایه خود مسئولیت داشته باشند باید یک شرکت سهامی خاص به ثبت برسانند.

شرایط ثبت شرکت سهامی خاص
–  حداقل 3 نفر عضو اصلی در شرکت که به سن قانونی رسیده باشند. (18 سال تمام)
_ سرمایه اولیه شرکت یک میلیون ریال می باشد
–  واریز ۳۵% از سرمایه اولیه شرکت و ارائه گواهی بانکی

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سهامی خاص
1. اظهارنامه شرکت ( فرم چاپی )               2 برگ
2. اساسنامه شرکت                                 2 جلد
3. صورتجلسه مجمع عمومی موسسین          2 نسخه
4. صورتجلسه هیات مدیره با امضای مدیران منتخب   2 نسخه
5. فتوکپی شناسنامه کلیه سهامداران و بازرسین
6. ارائه گواهی پرداخت حداقل 35 % سرمایه شرکت از بانکی که حساب شرکت در شرف تاسیس در آن جا افتتاح شده است.
7. ارائه مجوز در صورت نیاز ( بنا به اعلام اداره ثبت شرکت ها )
8. ارائه تقویم نامه کارشناس رسمی دادگستری ( اگر آورده شرکت غیر نقدی منقول و یا غیرمنقول باشد) .
9. ارائه اصل سند مالکیت ( اگر اموال جزء سرمایه شرکت باشد ).

مراحل ثبت شرکت در قم
جهت ثبت ، ابتدا به سامانه اداره ثبت شرکت ها به نشانی  مراجعه کنید. ( قسمت پذیرش درخواست ثبت شرکت ) و اطلاعات خواسته شده را تکمیل و مدارک مورد نیاز را در سامانه بارگذاری کنید.
سپس کارشناس مربوطه اطلاعات وارد شده در سامانه را بررسی می کند و در صورت عدم ایراد در اطلاعات وارد شده از شما می خواهد تا مدارک را از طریق پست برایشان ارسال نمایید.
در حالت صدور آگهی و تایید مدارک ، اداره ثبت شرکت ها با درخواست ثبت شرکت مورد نظر موافقت نموده و نسبت به صدور آگهی اقدام می نماید که در این صورت می بایست شخص متقاضی یا وکیل ثبت شرکت برای اخذ مدارک ثبتی و امضاء ذیل دفاتر به اداره مراجعه نماید.
درج آگهی تاسیس در روزنامه رسمی کشور و پرداخت هزینه آن آخرین اقدام جهت ثبت شرکت در قم  می باشد.
در انتها خاطر نشان می شویم، ثبت شرکت  ، افتخار دارد با بهره گیری از توان بالای کادر توانمند خود ، در  سریع ترین زمان ممکن اقدامات حقوقی و ثبتی لازم را جهت ثبت شرکت شما عزیزان  به عمل آورد.

نظرات() 

شنبه 20 مهر 1398

مزایای ثبت شرکت های دانش بنیان

نویسنده: nazanin nazanin   

 
• تعریف شرکت دانش بنیان :
شرکت های دانش بنیان (Knowledge-based Companies) به شرکت هایی گفته می شود که بر پایه دانش و تحقق اهداف علمی و اقتصادی شکل می گیرند.این شرکت ها موسسات خصوصی یا تعاونی هستند که در راستای گسترش اختراع و نوآوری و در حوزه فناوری های برتر به ویژه در تولید نرم افزار مربوط می شوند.موضوع کلی فعالیت شرکت های دانش بنیان، تجاری سازی یافته های پژوهشی و افزایش درآمدهای اختصاصی دانشگاه ها و واحد های پژوهشی است.

یک شرکت دانش بنیان از لحاظ ماهیت هیچ تفاوتی با شرکت های دیگر ندارد، فقط محصولات اینگونه شرکت ها با نوآوری و تکنولوژی های جدید تولید می شوند.این شرکت ها توسط معاونت علمی و فناوری نهاد ریاست جمهوری و کارگروه تشخیص و ارزیابی صلاحیت بر اساس استانداردها و دستورالعمل های موجود بررسی می شوند و بر پایه نوع محصول و با حوزه خدمات آن ها به عنوان شرکت دانش بنیان تایید اعتبار می شوند و یک کد ویژه دریافت می کنند.شرکت های دانش بنیان، برای تولید، بازاریابی، تبلیغات، فروش و جذب مشتری توسط معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و کریدور صادرات محصولات دانش بنیان این معاونت حمایت می شوند.
• مزایای ثبت شرکت دانش بنیان :
شاید یکی از مهم ترین مزایای شرکت دانش بنیان، عقد قرارداد بدون نیاز به حضور در مناقصه ها است.
معافیت مالی:
با توجه به تعریف شرکت دانش بنیان این موسسات پس از گذشت 15 سال از صدور مجوز شرکت، از پرداخت های مالی زیر معاف خواهند بود.
– پرداخت مالیات های مستقیم
– عوارض
– سود بازرگانی
– حق گمرکی
تسهیلات مالی:
پس از ثبت شرکت دانش بنیان معمولا اخذ تسهیلات مالی قدم بعدی است.
صندوق نوآوری و شکوفایی در جهت خدمات رسانی بهتر شرکت ها را به دو دسته نوپا و غیر نوپا تقسیم بندی کرده است.
لیزینگ محصولات دانش بنیان:
در صورتی که کارگزاران مرکز فن بازار ملی ایران، توانمندی خریداران محصول و فروشندگان را تایید کنند، شرکت های دانش بنیان می توانند از این مزایا استفاده کنند.
کسری خدمت نظام وظیفه:
هر شرکتی که در اظهارنامه مالیاتی آن فروش کالاها و خدمات دانش بنیان ثبت شده باشد، می تواند ازیک نفر سهمیه کسری نظام وظیفه برخوردار باشد.
دوره های آموزشی:
معاونت علمی و فناوری به منظور آموزش و توانمند سازی مدیران و کارآفرینان، دوره آموزش برگزار می کند.این دوره ها در حوزه کسب و کار و با تخفیف 60 درصدی برگزار می شود.
مزایای شرکت دانش بنیان تنها فرصتی برای رونق کسب و کار است؛ بدین امید که این فرصت برای تمامی شرکت ها و موسسات ذی نفع ایجاد گردد.از جمله شاخص های عمومی این است که حداقل دو سوم از اعضای هیات مدیره شرکت بایستی حداقل دو مورد از شرایط ذیل را احراز کنند.
• شرایط لازم برای ثبت شرکت های دانش بنیان :
اعضای هیات مدیره باید :

دارای حداقل یک اختراع ثبت شده ارزیابی شده داخلی یا یک اختراع بین المللی مرتبط با حوزه کاری شرکت باشند.
حداقل دارای مدرک کارشناسی باشند.
حداقل دارای 3 سال سابقه فعلیت کاری یا علمی در حوزه فعالیت شرکت و یا سابقه مدیریتی داشته باشند.
حداقل نیمی از درآمد شرکت در یک سال مالی گذشته شرکت، ناشی از فروش فناوری، کالا و یا خدمات دانش بنیان ( شامل خدمات تحقیق و توسعه و طراحی مهندسی مرتبط با فهرست کالاهای دانش بنیان و خدمات تخصصی دانش بنیان) آن شرکت از طریق قرارداد باشد.
سابقه بیمه پرداختی برای حداقل 3 نفر از کارکنان تمام وقت شرکت، حداقل 6 ماه باشد.
• مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت دانش بنیان :
_ تصویر آگهی روزنامه رسمی شرکت
_ فتوکپی شناسنامه و کارت ملی اعضاء هیات مدیره شرکت
_ آخرین لیست بیمه شرکت و خلاصه وضعیت حقوق دستمزد و مزایا
_ آخرین اظهارنامه مالیاتی ارسال شده به سازمان امور مالیاتی کشور
_ کپی مدارک تحصیلی اعضاء و مؤسسین
_ فتوکپی اظهارنامه یا شرکت نامه شرکت دانش بنیان
_تصویراساسنامه شرکت
_ رزومه شرکت
• چگونگی ایجاد شرکت های دانش بنیان :
دانشگاه ها و واحدهای پژوهشی پس از تصویب امکان تاسیس شرکت های دانش بنیان در آیین نامه مالی و معاملاتی خود در هیأت امنا، می توانند شروع به تشکیل شرکت های دانش بنیان نمایند.هر شرکت دانش بنیان به پیشنهاد تعدادی از اعضای هیات علمی و تصویب دانشگاه یا واحد پژوهشی تاسیس خواهد شد و یا توسط دانشگاه و واحد پژوهشی به اعضای هیأت علمی پیشنهاد می شود. دانشگاه ها و واحدهای پژوهشی به صورت های زیر می توانند در شرکت های دانش بنیان سهام دار باشند :
– به جهت اعتبار دانشگاه یا واحد پژوهشی، بخشی از سهام شرکت دانش بنیان به نام دانشگاه یا واحد پژوهشی می شود.( حداقل 5%)
– به دلیل استفاده از مورد یا موارد مشخصی از یافته های پژوهشی دانشگاه یا واحد پژوهشی در شرکت بخشی از سهام شرکت با توافق سهامداران دانشگاه یا واحد پژوهشی و دیگر سهامداران حقیقی یا حقوقی ( به نام دانشگاه یا واحد پژوهشی می شود). در هر مورد استفاده بنا بر ارزش موضوع استفاده شده، سهام مربوطه می تواند از 1 تا 100 درصد باشد.
– به علت سرمایه گذاری مستقیم دانشگاه، بخشی از سهام شرکت دانش بنیان به نام دانشگاه است.( درصد متناسب با میزان سرمایه گذاری است).
– به جهت خدمات دیگری که دانشگاه به شرکت دانش بنیان ارائه می دهد، بخشی از سهام به نام دانشگاه می شود.(متناسب با میزان خدمات).
– اگر شرکت دانش بنیان دولتی باشد، بدون نیاز به ارائه هیچ خدماتی حداقل 50 درصد سهام به نام دانشگاه یا واحد پژوهشی است.
– هر دانشگاه در سال نخست می تواند یک شرکت مادر تخصصی راه اندازی کند.
– ایجاد این شرکت ها با همکاری شهرداری ها یا مشارکت دانشگاه های منطقه در اولویت می باشد.
جهت کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس حاصل فرمایید.
 

نظرات() 

 

یکی از مباحث اصلی در حوزه حقوق تحلیلی ثبت شرکت ها، شناخت و احراز موضوع فعالیت شرکت های تجاری می باشد. موضوع فعالیت اشخاص حقوقی از آن جهت مهم می باشد که اهلیت اشخاص مذکور را مشخص می نماید. همچنین در شرکت های تجاری، قلمرو فعالیت شرکت های تجاری محدود به موضوعی می شود که در اساسنامه پیش بینی شده است و نمی تواند از آن تجاوز نمود. به بیان دیگر موضوع شرکت های تجارتی، حدود عملیات و اهلیت شرکت و موسسات را معین می نماید.

موضوع فعالیت شرکت های تجارتی در اساسنامه آن تعیین و مشخص می شود و بر اساس آن معاملات بازرگانی می بایستی با موضوع شرکت مرتبط باشد. بنابراین شرکت های تجارتی دارای اهلیت برای معاملاتی می باشند که در اساسنامه آن ها پیش بینی شده است و خارج از حدود آن، مدیران شرکت مجاز به معامله نیستند. در ماده ۱۱۸ لایحه اصلاحی قانون تجارت آمده است : (جز درباره موضوعاتی که به موجب مقررات این قانون اخذ تصمیم و اقدام درباره آن ها در صلاحیت خاص مجامع عمومی است، مدیران شرکت دارای کلیه اختیارات لازم برای اداره امور شرکت می باشند، مشروط بر اینکه تصمیمات و اقدامات آنها در حدود موضوع شرکت باشد.) لذا مدیران شرکت چنانچه بر خلاف اساسنامه، مبادرت به عملیاتی کنند که خارج از موضوع شرکت باشد، شخصا مسئول بوده و هر یک از شرکاء و کسانی که با شرکت معامله کرده اند می توانند ابطال عملیات مزبور را تقاضا کنند.
• موضوع فعالیت تجاری :
ار آنجا که به صورت کلی در دسته بندی اشخاص حقوقی موضوع حقوق خصوصی، شرکت های تجارتی و موسسات غیر تجاری به عنوان دو قالب اصلی در قانون تجارت پیش بینی گردیده اند لذا یکی از تمایزات این اشخاص حقوقی، موضوع فعالیت و یا اهداف هر شخصیت حقوقی می باشد.
لذا موضوع فعالیت شرکت های تجارتی، علی القاعده (به جز شرکت های سهامی) تجاری و موضوع فعالیت موسسات غیر تجاری نیز می بایستی با مقاصد غیر تجاری باشد. از طرفی برای انجام معاملات تجارتی اشخاص حقوقی، موضوع فعالیت از اهمیت زیادی برخودار می باشد، معاملات تجارتی مطابق ماده ۲ قانون تجارت احصاء شده است و ملاک تاجر تلقی نمودن اشخاص، نوع فعالیت و معاملات تجارتی می باشد.
• معاملات تجارتی از قرار ذیل است :
۱. خرید یا تحصیل هر نوع مال منقول به قصد فروش یا اجاره اعم از این که تصرفاتی در آن شده یا نشده باشد.
۲. تصدی به حمل و نقل از راه خشکی یا آب و هوا به هر نحوی که باشد.
۳. هر قسم عملیات دلالی یا حق العمل کاری (کمیسیون) و یا عاملی و همچنین تصدی به هر نوع تاسیساتی که برای انجام بعضی امور ایجاد می شود از قبیل تسهیل معاملات ملکی یا پیدا کردن خدمه یا تهیه و رساندن ملزومات و غیره.
۴. تاسیس و به کار انداختن هر قسم کارخانه مشروط بر اینکه برای رفع حوائج شخصی نباشد.
۵. تصدی به عملیات حراجی.
۶. تصدی به هر قسم نمایشگاه های عمومی.
۷. هر قسم عملیات صرافی و بانکی.
۸. معاملات برواتی اعم از اینکه بین تاجر یا غیر تاجر باشد.
۹. عملیات بیمه بحری و غیر بحری.
۱۰. کشتی سازی و خرید و فروش کشتی و کشتی رانی داخلی یا خارجی و معاملات راجع به آنها.
در پیش نویس لوایح قانون تجارت به موضوع فعالیت تجاری به شرح ذیل اشاره شده است :
هر گونه فعالیت توزیعی یا خدماتی. مانند خرید یا تحصیل هر نوع مال جاندار یا بی جان، مادی یا غیر مادی به قصد فروش یا اجاره، هر چند که از طریق شبکه های الکترونیک و در فضای مجازی انجام شده باشد. تصدی به هر نوع تاسیساتی که برای تسهیل زندگی و تدارک و عرضه کالا یا خدمات ایجاد می شود، از قبیل امانت فروشی ها، انبارهای عمومی، بنگاه های کاریابی، تامین خدمات آبرسانی، گازرسانی، برق رسانی، خدمات رایانه ای، تهیه و رساندن ملزومات مانند تدارک نیازهای روزانه منازل و اماکن و سوخت و انرژی مورد نیاز کارخانجات، کشتی ها و امثال آن، تصدی به هر نوع تاسیسات از قبیل مجتمع های تفریحی یا ورزشی، هتل ها و مهمانسراها، کمپینگ ها، پارکینگ های عمومی، سالن های مختص جشن ها و مهمانی ها و کنفرانس ها، سالن های آرایش و زیبایی و مجتمع های خدمات بهداشتی، داروخانه ها و موسساتی که خدمات تبلیغاتی و مهندسی و فنی ارائه می دهند.
هر گونه فعالیت تولیدی و یا صنعتی مانند: تاسیس و بهره برداری از هر قسم کارخانه، اعم از تاسیسات تبدیل یا تولید هر نوع مواد مصرفی و مواد اولیه و ساخت انواع ماشین آلات صنعتی، تولیدی، کشاورزی و بهداشتی، انواع خودروها، کشتی ها، هواپیماها و معاملات راجع به آن ها. تاسیس و بهره برداری از مجتمع های کشاورزی، (دامپروری، پرورش ماهی و زنبور عسل و پرورش طیور و کشتارگاه ها و امثال آن ).
تصدی به هر نوع عملیات حمل و نقل کالا یا مسافر از راه خشکی یا آب یا هوا به هر نحو که باشد.
بهره برداری از معادن، در خشکی باشد یا در آب، اعم از معادن مربوط به جمادات، مایعات، یا گازها و همچنین تصدی به هر قسم نمایشگاه عمومی از قبیل سینماها، تئاترها، سیرک ها، باغ وحش ها، استادیوم های ورزشی، فرهنگسراها، موزه ها، نمایشگاه منطقه ای یا بین المللی کالاها، صنایع و امثال آن.
هر گونه فعالیت مالی مانند: تصدی به عملیات بانکی، صرافی، موسسات مالی و اعتباری، صندوق های قرض الحسنه و عملیات بورس و بیمه و هر نوع عملیات براتی اعم از صدور و انتقال یا ظهرنویسی برات یا سفته اعم از کاغذی و الکترونیکی.
هر گونه فعالیت معاضدتی و واسطه ای مانند: تصدی به عملیات دلالی و تسهیل معاملات منقول یا غیر منقول. همچنین تصدی به هر قسم حق العمل کاری، نمایندگی تجارتی و عملیات حراجی.
• تفکیک موضوعات تجاری از غیر تجاری :
با توجه به مصادیق کلی که در قانون تجارت و آیین نامه ثبت موسسات غیر تجاری مشاهده می گردد، احصاء و یا تفکیک عمل تجاری و غیر تجارتی عملا امکان پذیر نمی باشد. ممیزی موضوعات اشخاص حقوقی در خصوص تجاری یا غیر تجاری بودن فعالیت گاها بدون در نظر گرفتن الزامات ناظر بر شرکت های سهامی خاص، با مسئولیت محدود و موسسات غیر تجاری و دیگر انواع شرکت ها با ایراداتی مواجه می گردد.
از آنجا که در قانون تجارت و لایحه اصلاحی آن، قانون ثبت شرکت ها و نظام نامه ها و آیین نامه های آن ها تعریفی از فعل غیر تجاری نگردیده است و صرفا در ماده ۵۸۴ قانون تجارت به تشکیل موسسات جهت مقاصد غیر تجارتی اشاره شده، لذا ممکن است برخی از امور علمی، ادبی یا امور خیریه و امثال آن به صورت تجارتی نیزایجاد و فعالیت نمایند. همچنین ممکن است برخی دیگر از فعالیت های تجاری در قالب موسسات غیر تجاری تشکیل شوند که در این خصوص می توان به موسسات پولی و بانکی و موسسات خیریه و موسسات دانش بنیان که با اهداف تجارتی تشکیل می کردند اشاره نمود. معذلک با عنایت به مرجع اعلامی بودن مراجع ثبتی، ورود ماهیتی به مقاصد و اهداف تجاری و غیر تجاری در زمان ثبت انواع شرکت ها و موسسات غیر تجاری از سوی مراجع ثبتی با تامل مواجه می باشد.
همچنین شرکت های تجارتی تاجر محسوب می شوند و به طور کلی موضوع فعالیت اغلب شرکت ها، می بایستی تجاری باشد (به استثناء شرکت های سهامی مطابق ماده ۲ لایحه اصلاحی قانون تجارت).
از نکات دیگر در خصوص موضوع فعالیت این است که در جهت شناسایی دقیق موضوع فعالیت شرکت های تجارتی بر طبق بند ۲ ماده ۸ لایحه اصلاحی قانون تجارت، موضوع شرکت می بایستی صریح و منجز باشد. در رویه کنونی مشاهده می گردد در برخی از شرکت ها از عناوین کلی مانند کلیه امور تجارتی و اقتصادی و یا انجام کلیه امور بازرگانی و فروش کالا استفاده می گردد که استفاده از این عناوین در شناسایی دقیق فعالیت شرکت ابهام ایجاد می نماید. از جهت دیگر برخی از موضوعات شرکت های تجارتی و موسسات غیر تجاری در انحصار دولت می باشد و برخی از موضوعات به امور حاکمیتی دولت مربوط می شود و بر طبق قانون اساسی و قانون خدمات کشوری و قوانین دیگر جزء مصادیق حاکمیتی محسوب می گردد‌، لذا تخصیص امور حاکمیتی برای شرکت های خصوصی عملا فاقد اثر اجرایی است.
از آنجا که قانونگذار بیم آن را دارد که در برخی از معاملات تجاری، سوء استفاده های اقتصادی صورت گیرد و امنیت اقتصادی و اجتماعی نیز در معرض خطر برخی از فعالیت ها مواجه گردد، لذا با وضع قوانین دستگاهی و به منظور پیشگیری از تهدیدات و آسیب های موجود، اخذ مجوز از مراجع و نهادها و سازمان ها را پیش بینی می نمایند.
• قوانین مربوط به چگونگی رصد موضوع فعالیت :
از طرفی در سال های اخیر، در برخی از قوانین و مقررات تکالیف خاصی در خصوص بهبود فضای کسب و کار و به تبع آن حذف و اصلاح مجوزات صورت پذیرفته است که تسهیل در شروع کسب و کار را از دغدغه های نظارتی مراجع با اهمیت تر دانسته است که در این خصوص می توان به قانون اصلاح مواد (۱)، (۶) و (۷) قانون اجرای سیاست های کلی اصل چهل و چهار قانون اساسی مصوب ۱/۴/۱۳۹۳ و ماده ۶۲ قانون برنامه پنجم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و ماده ۵۷ قانون خروج غیر تورمی از رکود اشاره نمود.
در قوانین مرتبط با کسب و کار مقرر شده، چنانچه دستگاه های اجرایی، فعالیت اشخاص حقیقی یا حقوقی را منوط به اخذ مجوز تلقی نمایند می بایستی، نوع مجوز و فعالیت مربوطه و نیز مبانی قانونی موکول بودن فعالیت به اخذ مجوز و همچنین شیوه صدور و تمدید را به کارگروه منتخب در قانون مذکور اعلام و در صورت تصویب کارگروه نسبت به اخذ مجوز اقدام نماید. در غیر این صورت الزام اشخاص حقیقی و حقوقی به اخذ مجوز ممنوع می باشد. در تبصره (دو) ماده ۶۲ قانون مذکور به صراحت شمولیت اجرایی این مقررات به سازمان ثبت اسناد و املاک (ثبت شرکت ها) توسعه داده شده است.
در اجرای تکالیف فوق و با هدف حذف مقررات زاید و بروز نمودن روش ثبتی، در اداره کل ثبت شرکت ها و موسسات غیر تجاری مستندات و مدارک اعلامی از وزارتخانه ها و سازمان ها و مراجع دولتی و عمومی و همچنین مستندات ارائه شده از واحدهای ثبتی در خصوص الزامات اخذ مجوز و موضوعات فعالیت، مورد بررسی و تحلیل حقوقی قرار گرفت و در یک بررسی میدانی و نگاه کلی می توان موضوعات را به سه دسته تقسیم نمود:
ااف) موضوعات دولتی حاکمیتی و یا ممنوع
ب) موضوعاتی که قبل از ثبت نیاز به اخذ مجوز از سازمان و ارگانی خاص ندارند.
ج) موضوعاتی که قبل از ثبت می بایستی از مرجع مربوطه مجوز اخذ نمایند.
• امور حاکمیتی و یا ممنوع از فعالیت :
برخی از فعالیت های که از امور حاکمیتی نظام می باشد و بر طبق قانون اساسی و قانون خدمات کشوری و قوانین برنامه چهارم و پنجم توسعه در اختیار دولت می باشد که از جمله می توان به موارد ذیل اشاره نمود:
۱. سیاست گذاری، برنامه ریزی و نظارت در بخش های کلان اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی
۲. قانونگذاری، امور ثبتی، استقرار نظم و امنیت و اداره امور قضایی کشور
۳. حفظ تمامیت ارضی و ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی کشور
۴. اداره امور داخلی، مالیه عمومی، تنظیم روابط کار و روابط خارج کشور
۵. مدیریت فضای فرکانس کشور
۶. تحقیقات بنیادی، آمار و اطلاعات ملی و سایر موارد
همچنین تصدی به برخی دیگر از فعالیت ها به موجب تصریح در قوانین جاری کشور و یا مخالفت یا اخلاق حسنه و اصول اسلامی، منع شده است، که می توان به موارد ذیل اشاره نمود :
خرید و فروش اشیاء عتیقه، ممنوعیت به کارگیری تجهیزات ماهواره، ممنوعیت خرید و فروش و نگهداری مواد مخدر، ساخت و نگهداری سلاح و مهمات جنگی، شراکت و سرمایه گذاری در قمار و معاملات ربوی و غیر قانونی ساخت، خرید، فروش و حمل مشروبات الکلی و سایر موارد که منع قانونی و شرعی دارد.

نظرات() 

 

• تعریف سرمایه‌گذاری :
 به معنی گذاشتن پول در چیزی با انتظار سود ازآن است. به طور دقیق تر سرمایه گذاری تعهد پول یا سرمایه برای خرید مالی وسایل یا دارائی های دیگر به منظور منفعت برگشت های سودمند و مفید در قالب بهره، سود سهام یا قدردانی از ارزش وسایل ( منافع سرمایه) است.

در علم مالی، سرمایه گذاری به این معنی است که فرد یک دارایی مالی نظیر سهام را می خرد و پیش بینی می کند که آن دارایی مالی در آینده سودآور خواهد بود و قیمتش افزایش خواهد داشت.
• در حوزه کلان اقتصاد :
هر آنچه که از تولید ناخالص داخلی پس از کسر مخارج خصوصی و دولتی و خالص صادرات باقی می ماند، سرمایه گذاری کل کشور را تشکیل می دهد.سرمایه گذاری کل از آن جهت اهمیت دارد که ظرفت های اقتصادی و اشتغال را توسعه می دهد منوط بر اینکه حجم آن از استهلاک سرمایه سالیانه کشور بیشتر باشد.
• در اقتصاد خرد (شرکت ها) :
مفهوم سرمایه گذاری در اقتصاد خرد و شرکت ها به معنای تامین سرمایه اولیه و یا افزایش سرمایه در شرکت ها و موسسات اقتصادی به منظور ایجاد یا توسعه کسب و کارها برای کسب سود بیشتر است.هر چه سرمایه یک شرکت بیشتر باشد، امکان توسعه فعالیت ها، کسب سهم بازار بیشتر برای آن موسسه فراهم تر خواهد بود.
• سرمایه گذاران، در گروه های مختلفی وجود دارند که در ذیل به ذکر آنها می پردازیم :
الف) اشخاص حقیقی
ب) اشخاص حقوقی ( به مراتب تاثیر بیشتری در بورس و اوراق بهادار دارند) برخی از مهم ترین آن ها عبارتند از:
– شرکت های بیمه
– شرکت های کارگزاری
– بانکها
– شرکت های مادر
– شرکت های سرمایه گذاری
– صندوق های بازنشستگی
• شرکت سرمایه گذاری :
براساس قانون شرکت های سرمایه گذاری در آمریکا مصوب ۱۹۴۰؛ شرکت سرمایه گذاری یکی از انواع شرکت های سرمایه گذاری مدیریتی است با عنوان شرکت یا صندوق با سرمایه بسته (در مقابل صندوق با سرمایه متغیر).
• موضوع فعالیت شرکت های سرمایه گذاری :
حرفه اصلی و در واقع موضوع اصلی فعالیت در اساسنامه آن، سرمایه گذاری، سرمایه گذاری مجدد، تملک، نگهداری و یا معامله اوراق بهاداردر چارچوب قوانین و مقررات است.
این شرکت ها از نظر حقوقی به دو شکل سهامی خاص و عام تشکیل می شوند. حداقل سرمایه برای تشکیل شرکت های سرمایه‌گذاری سهامی خاص مبلغ پنج میلیارد ریال و در شرکت های سهامی عام پنجاه میلیارد ریال می باشد.
• مدارک لازم جهت ثبت شرکت سرمایه گذاری :
– تصویر آگهی تاسیس یا تغییرات شرکت در روزنامه
– نام، تاریخ، محل و شماره ثبت شرکت در اداره ثبت شرکت ها
– ارائه لیست کلیه شرکاء و میزان سهام آنها
– اعلام نمودن سرمایه
– تصویر مشخصات هیات مدیره و صاحبان امضای شرکت
– اساسنامه شرکت
– ارائه مدارک احراز شرایط تعیین شده در مجوز.
• مراحل دریافت مجوز تاسیس شرکت سرمایه گذاری :
_متقاضی ابتدا درخواست خود را مطابق فرم (تقاضای صدور تاسیس شرکت سرمایه گذاری) به همراه فرم (پرسشنامه مشخصات داوطلب سمت مدیر عاملی یا عضویت در هیات مدیره نهاد مالی) تکمیل شده توسط اعضای هیات مدیره   معاونت نظارت بر نهادهای مالی /لینک شرکت سرمایه گذاری) برای مدیریت نظارت بر نهادهای مالی سازمان بورس اوراق بهادار ارسال می کند.
_ سازمان پس از بررسی مدارک، در صورت تکمیل بودن و احراز شرایط لازم، موافقت خود را با تاسیس شرکت ابلاغ می نماید.
_ در صورت موافقت اصولی سازمان با تاسیس شرکت، شرکت ملزم است مدارک اعلام شده توسط سازمان را ظرف مهلت مقرر تکمیل نماید، پس از تکمیل مدارک مورد نظر، سازمان نامه ای مبنی بر اجازه تاسیس شرکت و ثبت نزد مرجع ثبت شرکت ها را صادر خواهد نمود.
_ پس از آن متقاضی باید طی مهلت مقرر شرکت را نزد مرجع ثبت شرکت ها به ثبت رسانده و مستندات مربوطه را به سازمان ارائه دهد.
_ پس از ثبت نهاد مالی نزد مرجع ثبت شرکت ها و موسسات غیر تجاری، شرکت مدارک لازم را جهت ثبت نزد سازمان ارائه می نماید و در صورت احراز شرایط، مجوز فعالیت برای شرکت صادر می گردد.

نظرات() 
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو